Website van Jayson, Michael, Dylan en Justin (Kevin + 13-01-2009)

De winter lijkt er eindelijk aan te komen

2012-01-28T14:42:00.001+01:00

Eindelijk lijkt het er op dat de winter er aankomt. Ze voorspellen voor een periode van twee week vorst. Volgens diverse bronnen gaat het eind volgende week zelfs richting de -13. We zullen zien. Vanmorgen kon je in iedergeval merken dat er inderdaad een weersverandering aan zit te komen. Het was stralend mooi weer, zonder wind.

Dus de camara ging weer mee op de wandelronde met de heren. We hebben het vermoeden dat Jayson een lichte tia heeft gehad, zeker weten doen we het niet maar we merken aan hem bepaalde dingen die hij anders niet had. Hij is dan ook al een tijdje niet helemaal fit. Maar de laatste dagen werd hij weer steeds aktiever en dus vanmorgen mocht hij als eerst weer mee op de grote ronde.

De velden sloegen nog een beetje wit uit van de eerste vorst.

Hij is terug, de altijd aanwezige smile. Toch merken we wel dat Jayson nu snel oud wordt.

Maar het blijft genieten met hem zo alleen heerlijk in het vrije veld.

Baas ...... Ik weet dat je koekjes in je broekzak hebt.

Dit zegt genoeg denk ik.

Inplaaats van ons gebruikelijke rondje Borkse es deden we nu een rondje Borkse bos. Waar we anders links afslaan gingen we nu naar rechts. Jayson had niet door dat ik dus de andere kant op liep maar al snel kwam hij achter mij aan.

En dat zijn neus nog goed is dat liet hij merken. Een haas schoot voor ons langs en meneer ging er achter aan.

Heerlijk door de bladeren en modderplassen rennen.

Als ogen konden spreken......

We lopen weer terug naar huis en ik neem de drie daltons mee. Mango moest nog even wachten. Mike , Dylan en Justin komen weer aan de split en lange lijn. Ik had tijdens de ronde met jayson de hazen al in het veld zien liggen dus ik nam geen risico door de drie rakkers los te laten.

Heerlijk gingen ze aan de snuffel.

En zonu en dan kwamen ze heel snel naar mij toe voor een koekje

Joepieeeeeeeee, wat is het weer heerlijk buiten.

Wie het laatst komt krijgt geen koekje, Mike wist niet hoe snel hij moest komen

We gaan van het pad af en lopen een stuk door het bouwland. De vorst had de bovenste laag licht hard gevroeren maar je zakte er nog wel door heen. Het liep dan ook behoorlijk zwaar maar voor de heren was het net een soort krachttraining, goed voor de spieren.

Dylan neemt het voortouw, hij had gezien waar de haas weg kwam die ons voorbij kwam rennen.

Met z'n drieen op spoor.

Maar het gaat Dylan niet hard genoeg, Kom op jongens doorrennen hij gaat er vandoor....

Helaas voor hun , maar gelukkig voor de haas , was de longeerlijn niet langer. Uiteindelijk geven ze het op en gaan nog een tijdje gek doen met elkaar.

Pak me dan......

Ik roep ze weer bij me voor een koekje en we gaan weer terug naar huis. Mango zijn beurt was nu en voor zijn foto's kijk op zijn eigen blog.hier

Het was een heerlijke morgen in het veld. Hond en baas hebben met volle teugen genoten.

Een dagje strand

2012-01-16T18:36:00.005+01:00

Afgelopen zondag stond de BCN Beaglewandeling in Castricum aan zee in de agenda. Wij hadden ons opgegeven om mee te gaan wandelen. Jan en Jenny van Dijk wilden ook graag heen zo kwam het dat we gistermorgen samen naar Noord Holland reden.

We vertrokken uit Westerbork rond kwart over 8, de heren hadden allang weer door dat er wat ston te gebeuren en volgden ons dan ook door het hele huis. Op die manier waren ze er blijkbaar zeker van dat we hun niet zouden vergeten. Alles ingepakt en op naar Roden. Een half uurtje later rijden we bij Jan en jenny het erf op. Denia , Carlein en Elfie zaten al vol smart te wachten. Als de deuren van de bus open gaan worden de dames hartelijk begroet door onze heren. Elfie gaat bij Michael en Dylan in de bench en Denia en Carlein krijgen een eigen bench. Zo beginnen we aan onze reis. Het is erg rustig onderweg en we rijden vlot door. Via de afsluitdijk komen we in Noord Holland, de zon breekt door en het zal een stralende dag worden. Rond half elf zijn we bij de parkeerplaats bij de kust in Castricum. De familie Liebregt, met Benji en Mika zijn er ook al. We laden de spullen uit en maken de bolderkar gereed. De bolderkar ging mee als eventueel nood vervoer voor kleine Benji of oude Jayson. Ondertussen komt ook Petra aan op de parkeerplaats samen met drie van de Muskoka Beagles, Djane, Domino en Djoplin. We lopen naar de strand tent waar we ons verzamelen een grote groep beagles begroet ons.

Het was een gezellige drukte bij de strandopgang.

Justin zijn zus Doortje had er zin in.

Er zullen meer dan 80 honden mee lopen. We zien weer veel bekenden, onder andere Michael zijn broer Guus en Justin zijn zus Doortje. Alin en ik krijgen de vraag of we een handje willen helpen met het goed laten verlopen van de wandeling en krijgen een rood hesje aan. Alinda zal voor op in de groep lopen en ik zal als strandveger achter aan lopen.
Na mij is er dus geen beagle meer op het strand. Door dat ik dus achter aan liep heb ik weinig foto's kunnen maken van de grote groep.

Monique heet de wandelaars welkom.

De veeg dienst in actie, samen met Mango (Foto Mirjam Huttinga)

De wandeling verloopt soepel, veel honden zijn los en rennen alsof hunleven ervanaf hangt. Michael, Justin , Dylan en ook Jayson rennen heel wat af. Mango heb ik aan de lange lijn en ook hij geniet met volle teugen. Opeens komt er een hond uit de grote groep naar achteren lopen, het is Domino, ze gaat heerlijk met Mango spelen en blijft bij ons rond hangen.

Opeens kwam Domino naar ons toe.

Spelen Mango !!!!!

Michael had een grijns van oor tot oor.

Jan met Denia en Carlein.

Petra neemt Mango van mij over en ze gaat samen met Mango naar de vloed lijn, De Lord ging uiteraard de zee weer in.

Natuurlijk moest Mango weer koppie onder.

Voor meer foto's van Mango kijk op zijn blog. Hier

Na een dik uur komen we op het keerpunt. We verzamelen ons en lopen dan weer terug naar het begin punt.

Even een paar minuten rust.

Alinda met Jayson Dylan en Justin.

De oude baas genoot met volle teugen.

En ook Justin vermaakte zich opperbest.

Djoplin wint de race naar de branding van Domino en Michael

Pootje baden samen met Mango.

De honden worden moe en het rennen begint iets af te nemen. Het was heerlijk stralend weer en met de zon op de rug is het bijna voorjaar. Ik veeg het strand schoon en alle beagles zijn mee.

Vrolijke viervoeters

Synchroom rennen

Elfie hield alles goed in de gaten.

Justin en Dylan en Michael op de achter grond.

Happy.

Duin beklimmers Domino, Djane, Djoplin en Michael

Dylan met de neus in de wind

Justin, Elfie , Djane, Dylan en Djoplin proberen Mango te mis leiden

Justin op volle snelheid

Petra met vier Muskoka beagles en een vervelende reu aan de lijn.

Domino en Djane

Djane

Alles weer compleet, Michael, Domino, Dylan, Justin, Djoplin, Djane

Vlak voordat we bij het eindpunt zijn zijn we er toch nog 1 kwijt. Djane is er plotseling vandoor en we zien haar nergens. Gelukkig komt ze na 1o minuten weer dood leuk aanscharrelen.... en met een blik van zochten jullie mij kijkt ze je aan.

We drinken nog wat en vertrekken dan weer naar het hoge noorden. Bij Jan en Jenny gaan alle honden de tuin in en spelen nog een hele tijd, ik dacht dat ze moe waren maar dat bleek dus niet. Wij eten met elkaar nog een heerlijk bord snert en maken een bouwtekening voor Jan, Elfie wil een nieuw spelletje en tja dan moet de baas aan het werk.

Doortje keek mij recht in de camera.

Steven met Jayson.

De goed gevulde pan met snert.

Elfie, Kijk baas Jan, dit moet je voor mij maken.

Zo broer , zo Zus, Elfie bij Jenny, Dylan bij Jan

In de loop van de avond vertrekken we weer naar huis. Moe maar voldaan na weer een leuke dag.

Meer foto's van deze dag : Kijk op de blog van Mika en Benji. Klik hier
En op de site van Denia, Carlein en Elfie en dan bij dagboek. Klik hier

Beaglewadeling Castricum aan zee

2012-01-15T22:07:00.000+01:00

Vandaag waren we met de meute bij de beaglewandeling in Castricum aan zee. Er waren 81 honden. Foto's volgen later maar het was een erg gezellige dag.

2 nieuw sites in de lucht

2012-01-14T09:37:00.001+01:00

Naast de twee vertrouwde blogs van mij over de beagles en Mango zijn sinds twee dagen ook twee nieuwe sites van ons actief.

Alinda heeft de website voor haar Kynologisch advies bureau klaar en deze is inmiddels te bezoeken op internet. www.adogsheaven.nl

Ik ben weer met een nieuwe blog gestart. Ditmaal staat de natuur centraal. Ik neem jullie graag mee op mijn reis door de prachtige natuur van Nederland. www.beleefnatuur.blogspot.com

Alweer drie jaar geleden

2012-01-11T19:34:00.000+01:00

Komende vrijdag is het al weer drie jaar geleden dat we afscheid hebben genomen van onze Kevin. In gedachten is Kevin nog steeds 1 van onze roedel.

De vriendschap van een hond,
is vriendschap voor het leven.
Voor een ander niet te zien,
hoeveel liefde een hond kan geven.
Want ben je eens verdrietig,
dan kijkt hij je aan.
Alsof hij zeggen wil,
ik zal altijd naast je staan.
Zo'n vriendschap is een wonder,
en bijzonder om te beleven.
Zo'n vriendschap kan niemand,
zelfs geen mens kan zoiets geven.

Lieve Kevin. We missen je nog steeds.

Alinda, Tjeerd
Jayson, Michael, Mango , Dylan en Justin

Zuid Limburg met Mango

2012-01-09T22:08:00.000+01:00

Gisteren zijn we met Mango op bezoek geweest bij zijn grote vriendin Faith.Faith woont tegenwoordig in Bemelen, Zuid Limburg. Mango nodigt jullie uit om op zijn blog te kijken naar een fantastische dag in Zuid Limburg.Klik hier

Pfffff het was een lange maar erg leuke dag.

Het wassende water

2012-01-07T09:04:00.001+01:00

Nee niet de bekende film maar realiteit in het Hoge Noorden. Is het geen winter dan is het kwakkelen en dit jaar is het wel extreem nat. Het Noorden van het land gaat gebukt onder extreme regenval en hoog water. Dijk bewaking, overstromingen en evacuaties het is op dit moment dagelijks nieuws. Ook bij ons op de hondsrug, het omgedraaide soepbord, is het nat. Bij ons in de boswachtery is de stuw in beekdal Holmers Halkenbroeken met 50 centimeter omhoog gezet. Dit om de uitstroom van water naar de lager gelegen delen in Drenthe iets te beperken. Hier een foto collage van het stijgende water vastgelegd in 24 uur. Het peil is 70 cm omhoog gekomen.

Een nieuw jaar

2012-01-02T21:35:00.005+01:00

Oud en nieuw is weer achter de rug en ook het geknal is weer afgelopen. Het normale leven komt weer opgang. De meute heeft geen last gehad van het vuurwerk, ze vinden het zelfs mooi om naar te kijken.
Oud jaars dag hebben de honden weinig gedaan, Jayson was een beetje zielig, hij had last van zijn oog. Meneer had precies op zwiephoogte van Mango zijn staart gestaan en kreeg dus een tik van Mango zijn 'zweep' in zijn ogen. Justin had medelijden met de oude baas en heeft hem vertroeteld.

De oude baas met zijn zere oog.

Maar dokter Justin verzorgt hem goed.

Goed zo Justin zorg maar goed voor je oude makker.

Het geknal van carbid klonk de hele dag door het dorp. De heren moesten natuurlijk wel op de hoogte blijven wat er buiten allemaal gebeurde.

Alles is onder controle hoor baas.

De roofvogels hadden het ondertussen in de tuin voorzien op de klein zangvogeltjes.

Het enigste vuurwerk wat er bij ons op oudjaarsavond de lucht inging.

Vandaag was het nog redelijk weer. Dus na het werk direkt weer met de heren het veld in. Eerst met Mango. De Lord zat weer aan de lange longeer lijn en kon zich heerlijk uitleven. De modder zat tot achter zijn oren voor foto's kijk op zijn blog klik hier
Daarna Michael, Dylan en Justin samen weer aan de split. Donkere wolken kwamen dreigend achter ons aan.

Maar ondanks dat hadden de knapen weer veel lol.

Heerlijk breed uitwaaieren over het pad.

En maar rennen om droog thuis te komen.

Happy Dylan.

En het werd maar steeds donkerder, de eerste druppen begonnen ook al te vallen.

We zijn nog maar net binnen of de kraan boven werd losgedraaid, binnen enkele tellen stond alles weer onder water. Justin kijkt heerlijk droog vanachter het raam naar buiten.

Door de onverwachte bui schoot Jayson zijn ronde er bij in.

De prins op de erwt. Terwijl wij zaten te eten duwt Dylan een kussen van de bank en gaat er heerlijk op zitten. Bang voor koude billen zeker??.

Gelukkig nieuwjaar

2012-01-01T11:47:00.001+01:00

Zo het geknal is weer voorbij, De heren hier hebben er helemaal geen last van gehad. Justin, Dylan en Jayson hebben samen met mij in de tuin naar de vuurpijlen staan kijken. Mango en Michael lagen heerlijk te slapen.

Voor iedereen "Gelukkig Nieuwjaar"

De laatste dagen van het jaar.

2011-12-30T13:59:00.001+01:00

En toen zaten we in de laatste dagen van het jaar. De kerstdagen hebben we zelf gebruikt om de accu weer een beetje op te laden.De honden waren heerlijk lui en genoten van alle extra aandacht. Hieronder een aantal erg relax foto's van de heren van de laatste dagen.

Mr arrogantie, wie stoort mij in mijn schoonheidsslaapje.

Hoe klein kan een grote hond zijn

Heerlijk stapelen, Justin en Dylan

Uitbuiken na kerstdagen.

En waar moeten de baasjes zitten ???????????

Na een aantal erg onstuimige dagen buiten was het vanmorgen stralend weer. De zon scheen en de wind was iets minder dan de laatste dagen. Misschien de laatste mooie dag van het jaar dus de camera kon weer mee tijdens de ronden met de heren. Jayson zijn medicatie slaat goed aan en de oude baas was de eerste die vanmorgen met mij mee ging.

De vrolijke oude baas.

En zelfs het stramme lijf kwam nog in actie toen een haas vor ons uit zijn leger kwam.

Even lelijk doen in de natuurlijke lachspiegel.

En weer vrolijk rond rennen.

De clown is weer helemaal terug.

We komen weer in de buurt van huis en nog 1 maal toont Jayson zich op zijn best. Voetjes van de vloer en de grijns om zijn bek, zo jumpt hij het nieuwe jaar binnen. Hopelijk een jaar waarin we nog veel plezier met deze statige oude man mogen beleven.

Dylan en Mango gaan dan mee. Dylan aan de heupgordel en Mango aan de riem. Foto's nemen werd zo moeilijk dus dan maar een paar plaatjes maken waarop de heren samen staan.

Knappe kerels, Bijna even oud.

Huuuuuuu, wat zei je baas?????

The Lord en The King.

En dan als laatste Michael en Justin. Beide heren gaan weer aan de split ketting en samen snuffelen ze weer heel wat af.

We wandelen het lange pad weer op en opeens komen er een aantal bekenden aan rennen. De heren herkenden ze al van afstand, Joepieeeeee, onze vriendjes Ruben en Suzanne komen er aan.

Uitbundig werden ze begroet.

We vervolgen ons pad en ik laat de beide knapen los van de riem. De split ketting blijft wel tussen hun in. Eerst hebben ze het niet door maar als ik opeens begin te rennen hebben ze door dat ze los zijn. En dat was feest voor ze.

Ze genoten met volle teugen.

Michael liet graag aan Justin zien dat hij nog steeds de reserve snelste beagle van Nederland was op het afgelopen wandelweekend van de BCN. Maar Justin doet niet veel meer onder op de snelheid van Michael. Micheal begint nu trukjes uit te halen om te winnen , erg grappig om te zien dat als Justin hem probeert in te halen Michael 'de deur op slot doet' door hem de pas af te snijden.

En voor een speciaal effect ging ik maar languit op het asfalt liggen. De beagle TGV kwam op volle snelheid naar mij toe .

Tjoeke, Tjoeke, Tjoeke, tuuut,tuutttttttt.

En weer snijd Michael Justin de pas af.

Het was genieten, We hebben helemaal nog geen last gehad van voortijdig afgestoken vuurwerk. Gelukkig geven onze honden er ook niets om maar ik weet dat er nu al weer veel honden rond lopen die zwaar in de stress schieten bij het horen van al die knallen.

Dit was het laatste bericht van mij voor dit jaar. Namens Alinda, de hoofdrolspelers van deze blog, en mijzelf. Wens ik alle lezers een goede jaarwisseling toe en voor de viervoetige vriendjes een rustige jaarwisseling.

2011-12-24T21:54:00.002+01:00

Wat een verschil

2011-12-22T18:16:00.001+01:00

Het wil maar niets worden met de voorspelde horrorwinter. Half November zou koning Thialf volgens de weermannen Europa in een ijzige greep nemen en zijn macht drie maanden niet afstaan.
Het is nu bijna eind december en we hebben welgeteld twee keer een nachtvorst gehad en 4 vlokken natte sneeuw.
Twee jaar geleden en ook vorig jaar zag het er rond deze tijd heel anders uit.

Twee foto's van dezelfde hoofdrol speler op bijna dezelfde plaats, op dezelfde dag, en maand alleen een ander jaar

Maar we houden de moed er in, elke dag zijn we weer 1 dag dichter bij de eerste sneeuw.

We gaan weer verder

2011-12-19T18:22:00.002+01:00

Het jaarverslag staat online maar het jaar is nog niet afgelopen. Gisteren was het een prachtige wintermorgen dus weer tijd voor een heerlijke wandeling met de heren en uiteraard weer veel foto's maken. Mango nam ik als eerste mee. Zijn foto's komen weer op zijn eigen blog. We zijn nog maar net thuis of een dikke bui zorgt er voor dat de beagles nog even moeten wachten. Maar het wachten werd beloont, een prachtig zonnetje kwam achter de wolken vandaan en ik maakte de heren klaar voor vertrek. Justin , Michael en Dylan kwamen met z'n drietjes aan de split ketting en aan de lange lijn van Mango. Los deed ik ze niet want tijdens de ronde met Mango had ik verschillend hazen los zien komen. Drie losse beagles zou dan niet goed gaan dus dit was een prima oplossing.

De snuffelbrigade had het druk. allemaal heerlijke geurtjes

Drie vrolijke heren , genietend van het prachtige weer.

Nog meer geurtjes.

En weer tijd voor actie.

Wie is het snelste????? Dylan met meer dan een neuslengte voorsprong op Justin en Michael.

Het was genieten.

Jayson ging weer apart mee. De oude baas deed ik wel los van de lijn. De grijns kwam weer rond zijn heerlijke grijze snoet.

Vrolijke oude man, de medicatie slaat goed aan, het hoesten is bijna over.

Heerlijk in zijn eigen tempo, genietend van alles wat we tegenkwamen.

Het was weer een heerlijke morgen in het veld. In de middag gaan we nog even langs bij Elfie, de zus van Dylan. Justin is met ons mee en speelt een tijdje heerlijk met Elfie in de tuin.

Het jaar 2011

2011-12-16T08:40:00.001+01:00

Inmiddels zitten we al weer in de laatse weken van het jaar. Wat vliegt de tijd toch aan ons voorbij. Tijd om weer eens uitgebreid terug te blikken op het afgelopen jaar. Het jaar 2011 heeft ons weer veel gebracht, veel vreugde maar ook verdriet. Jayson verloor vlak achter elkaar zijn broer en zus. Vele wandelingen hebben de heren gemaakt. Loge's hebben we over de vloer gehad. Twee weken kamperen met de hele meute, we waren een attractie op de camping. Mango heeft weer een hele reeks aan kampioenschappen gewonnen en is nu de meest gelauwerde Hamilton Stovare ooit. Michael heeft ontdekt dat showen in Duitsland mooier is dan in Nederland en heeft nu zijn Duits kampioenschap gehaald. Dylan heeft een aantal keren heerlijk gewandelt met zus Elfie en neef Mika, Justin is voor het eerst mee geweest naar Engeland, En Jayson zijn smile is nog altijd aanwezig. Kortom te veel om zo snel neer te zetten. Geniet van ons onderstaand jaar overzicht.

Januari

2010 eindigde winters en de eerste dagen van 2011 ging Nederland ook nog bedekt onder een witte laag sneeuw. De jonge heren vermaken zich nog uitstekend in de sneeuw.

Maar al snel zet de dooi in en begint er een periode van kwakkelen. Geregeld gaan we met de heren naar het bos en eind Januari komen Jan en Jenny van Dijk bij ons om samen met hun dames en onze heren te gaan wandelen in Grolloo.

Februari

Het logo voor Alinda haar zaak is klaar.
Vriendje Max is hier weer te logeren.
Justin heeft kennis gemaakt met behendigheid. Ik had de atributten weer eens opgesteld in de tuin en Justin heeft laten zien dat hij er net zoveel plezier aan beleeft als de rest van de meute hier.

Ik maak kennis met Mika, het neefje van Dylan. Als kleine pup hadden we hem al gezien maar nu hadden we afgesproken met zijn baasjes en Jan en Jenny om samen te gaan wandelen. Mika, Elfie en Dylan ze lijken als twee druppels water op elkaar.

Maart

Het Nederlands kampioenkruis voor Michael en Mango wordt bezorgd.

Groningen is onze eerste show. Michael wordt samen met Louise kerkmeester 4e in de Junior handling
Alinda vertrekt naar Engeland voor de Crufts. Door een schietpartij op de A1 mist ze haar vlucht en een lange dag op Schiphol volgt. Uiteindelijk, laat in de avond ,kan ze alsnog vertrekken. Op de Crufts wordt ze Best Of Breed met een Engelse Foxhound.
Onze blog komt in de top vijf van best bekeken beagle links. De rest van het jaar staan we er steeds bij en komen zelfs op plaats 3.

We gaan naar de show in Leiden, niet om zelf te showen maar op speciaal verzoek van de zusters Kerkmeester. Rebecca en Louisse wouden graag met onze honden in de juniorhandling. Louisse en Michael worden keurig 2e en Rebecca en Mango 4e. Na de show gaan we nog door naar Brabant voor een bezoekje aan Justin zijn vader, Max From Muskoka Dream's.
Dylan word al weer 3 jaar,

4 dagen later is Justin het feestvarken hij wordt alweer 1.

Eind maart was er een show in Luxemburg. Omdat de reis te lang is voor 1 dag konden we overnachten bij Hans en Alie in Heerlen. Mango en Michael zouden we uitbrengen in de show en Justin en Dylan gingen mee als supporter. Jayson bleef thuis logeren bij Ruben en Suzanne.
Mango behaalt zijn Luxemburgs kampioenschap en is nu de eerste Hamilton met 4 lands titels. Michael haalt een uitmuntend.

De volgende dag spelen de heren heerlijk met Lizzy en Lobke. Op 4 november zal Lobke door een vreselijk ongeval veel te vroeg overlijden ze mocht maar 4 jaar oud worden.

April

De tuin is nog een grote kale bende, de heren leven zich heerlijk uit op de behendigheidsbaan.

Als ik de tuin omspit voor de nieuwe graszoden heb ik genoeg hulp van de jongens.
Helaas voor hun is de tuin nu weer even verboden gebied.
Eind april is daar ineens de zomer. Extreme droogte is het gevolg.
Met veel sproeien lukt het me om het gazon na twee weken weer toegankelijk te maken voor de heren. Direkt is het groot feest.

Na de paasshow in Leeuwarden werden we blij verrast met een pagina grote foto van Michael in de Leeuwarder courant.
Op 30 April nemen wij afscheid van Daisy van de Oppershoeve, zus van onze Jayson. Daisy slaapt vredig in tussen haar eigen meute en onze heren. Daisy is net geen 15 jaar geworden.

Mei

In het weekend van 5 mei vertrekken we naar Dortmund voor twee shows met Michael en Mango. De andere heren gingen logeren bij hun familie. Het wordt ons eerste weekend kamperen met de honden dit jaar.

Op de show gaat het goed met Michael 1 keer wordt hij tweede en de volgende dag wint hij de open klasse. Hij pakt zo in 1 weekend drie punten voor zijn Duitse kampioenschap.

Op 18 mei vertrekken we met de hele meute naar de Veluwe. We gaan naar het wandelweekend van de BCN. Vanaf camping het Liederholt in Beekbergen zullen we een heel weekend wandelen met 52 beagles en hun baasjes. Het wordt een super weekend en wij en de honden vermaken ons prima.
aan het eind van het weekend wordt Michael samen met Steven en Richard nog tweede in de beaglerace.

Michael wordt op 25 mei al weer 5 jaar.
Na heel wat geknutsel is het dan zover, ik heb de eigen minicoursing voor de heren klaar. Ze vinden het geweldig en maken er dankbaar gebruik van.

Juni

Het mooie weer houd maar aan, de heren genieten dagelijks in de zon.
We gaan met de hele meute naar het beaglespectakel van de BCN in Heteren. Ons buurmeisje Suzanne gaat met ons mee.

Op 23 Juni is het feest. Jayson wordt 15 jaar. De oude baas geniet nog elke dag.
Een dag later gaan we naar Petra en Leo, hier viert Jayson zijn verjaardags feestje tussen zijn familie leden.

Op 26 juni krijgen we een ander familie lid op bezoek. Tuk, een pup van Disney From Muskoka Dreams komt bij ons voor een ringtraining. Tuk wordt direkt opgenomen in de roedel en heeft een fantastische middag.

Juli

Begin juli hadden we een afspraak staan om te gaan wandelen met de familie Liebregt(baasjes van Mika) en Jan en Jenny van Dijk. We hebben een heerlijke dag met 8 honden en 10 baasjes.

We reizen af naar de World dog show in Parijs.

Michael en Mango gaan met ons mee. We kamperen op ongeveer een half uur vanaf Parijs in een prachtige omgeving.

Ons doel was proberen een derde wereld titel te pakken met Mango, en dit is gelukt. The Lord schreef geschiedenis, de eerste hamilton met drie Wereld titels.

Michael liep twee keer een Uitmuntend. We kwamen er nu wel weer achter hoe corrupt de show wereld is, het plezier raak je wel kwijt.

Na de euforie kwam er een triest bericht. Duke van de Oppershoeve, broer van Jayson is ingeslapen op 14 juli, Duke is 15 jaar en 1 maand oud geworden.

Nu is alleen Jayson er nog van de drie.
Max komt weer drie weken logeren, hij speelt weer veel met zijn vrienden hier.
Ik ga vreemd op de blog, inplaats van beagles plaats ik een aantal natuurfoto's.

Er wordt weer heel wat afgewandelt met de heren.

Augustus

Begin augustus gaan we voor een paar dagen naar Wales, De hele meute, uitgezonderd Jayson gaat met ons mee. De oude baas gaat logeren bij Alinda haar ouders. We hebben een paar super dagen in Wales en genieten van de natuur, het engelse landschap en onze Engelse vrienden.

We showen Met Michael en Mango op de Houndshow.
En dan is het tijd voor onze vakantie, we blijven dit jaar in Nederland en gaan twee weken kamperen met de hele meute op de veluwe. Twee weken genieten we van onze maatjes, bijna elek dag gaan we met ze wandelen, ze hebben de tijd van hun leven. Wij zelf zijn een atractie op de camping en veel kinderen komen dagelijks de hondjes aaien.

Tijdens de vakantie gaan we naar Wijdenes om de jongste generatie Muskoka Dream's puppies te bewonderen.

Na twee weken zit de vakantie er weer op, voor ons en de honden is het afkikken.

September

We gaan naar de Euroshow in Leeuwarden met Michael en Mango. Beiden doen het weer voortreffelijk. Michael komt bij de beste vier en Mango wint de Europeese titel. 's avonds laat zitten we met hem bij de dierenarts, een hoge koorts, bijna levensbedriegend,is bij hem opgetreden. Wat de oorzaak geweest is zijn we nooit te weten gekomen, waarschijnlijk heeft hij op de show een virus opgelopen.

We zijn naar de 15e Ot en Sien wandeling in Roden geweest. Ruben, ons buurjongetje, ging met ons mee. 15 jaar terug was Jayson er bij als jongste deelnemer, nu 15 jaar later was hij de oudste.

De hele meute gaat mee naar de clubmatch van de BCN, Michael en Justin gaan de ring in.

We gaan weer puppie knuffelen in Wijdenes

Bo komt bij ons logeren, en we gaan samen met de familie Liebregt wandelen in Grolloo,en daarna op puppie bezoek bij Jan en Jenny. We hebben een heerlijke dag.

De gewassen op de akkers worden weer geoogst en voor de heren zijn de lege akkers nu hun speelplaats.

Oktober

In het eerste weekend van oktober komt Domino bij ons logeren, Do is de zus van Justin. Do speelt heerlijk met de meute en op zondag zullen we haar uitbrengen op de show in Zwolle. Tot onze grote verassing doet Domino het daar fantastisch, ze straalt in de ring en wordt Best Of Breed en dat al op haar derde show.

Op de weersvoorspelling is geen touw vast te knopen, werd er erg slecht weer voorspelt, krijgen we prachtig weer. Uiteraard ga je er dan weer opuit met je maatjes en maakt weer prachtige plaatjes.

Opnieuw vertrekken we voor een show naar Dortmund, Doel was Mango zijn laatste punt pakken voor het Duits kampioenschap. En dit lukte, maar onze verrassing kwam van "de Joker" Michael. Michael liep opnieuw in Duitsland de sterren van de hemel en komt op een tweede plaats in zijn klasse, dit reserve punt telt dubbel en ook Michael pakt dus zijn Duitse kampioenschap. Trots gaan we met twee kampioenen weer naar huis.

Was het weer in de zomer herfstachtig, het najaar is gewoon zomers.

Het laatse weekend van Oktober gaan we samen met Jan en Jenny naar de familie Liebregt in Zevenhuizen(ZH). Hier hebben we een fantastische dag, heerlijk wandelen en knuffelen met 10 honden.

November

Op twee november kregen we het trieste bericht te horen dat Lobke was overleden, ze mocht maar vier jaar oud worden. Tijdens het wandelen is ze spoorloos verdwenen en er zijn nog steeds onbeantwoorde vragen over hoe ze overleden.

Mango had zich twee maal gekwalificeerd voor de speciale show Champion of Champions in Brussel.Onze meute logeerd bij Leo, en hun familie. Petra gaat met ons mee, we overnachten in een hotel en Mechelen en gaan de volgende dag naar de show. Meedoen was ditmaal belangrijker dan winnen. Dit was een 1 malige show, met alleen maar kampioenshonden, en Mango stond er toch maar mooi bij.

De eerste tekenen van de winter zijn er.

Bo komt weer logeren en heeft veel plezier met de meute, vooral samen met Justin.

Eind november gaan we naar de Winner in Amsterdam. Mango pakt opnieuw een titel en Michael komt weer op een goede tweede plaats in de kampioensklasse. Michael werd uitgebracht door Renee Broersma. Later op de dag staan Renee en Michael samen in de ring voor de finale Junior handling.

December

Jayson begint nu echt oud te worden, al een paar dagen heeft hij een vervelend de hoest. Foto's bij de dierenarts laten een vergroot hart zien. We starten met een medicatie. Na een paar dagen merken we al verbetering en krabbelt de oude baas weer tegen de wal omhoog.

Ik maak weer hele wandelingen met de heren, ze genieten allemaal met volle teugen.

We maken ons klaar voor de laatste showreis van het jaar. De LKA in Birmingham. Mango , Michael en Domino gaan met ons mee.Justin en Dylan gaan in pension en Jayson gaat naar Petra en Leo. We hebben een paar leuke dagen in Engeland maar op de show scoren we dit maal niet.

We ruilen Domino en Jayson weer om en we hebben onze meute weer compleet.

Vanaf deze plaats wensen wij alle volgers van deze blog, Fijne kerstdagen en een gelukkig/gezond 2012.

Hier mee komt er een eind aan dit jaaroverzicht, een jaar waar in weer veel is gebeurt. Voor ons opnieuw een fantastisch beaglejaar. Ik hoop dat jullie hebben genoten van de berichten die ik het hele jaar door weer op de blogs heb geplaats. Voor een overzicht van Mango zijn jaar kijk op zijn eigen blog. Want ook voor Mango was het jaar 2011 byzonder. Hij voegde twee landstitles toe tot zijn lijstje, werd voor het derde opeenvolgende jaar Wereldkampioen, heeft het afgelopen jaar in totaal 10 titles weten te bemachtigen en is nu de meest succesvolle Hamilton Stovare allertijden op de show. nieuwschierig, klik hier

Tjeerd, Alinda
Jayson,Michael,Dylan,Mango en Justin.

De meute is weer compleet

2011-12-14T18:16:00.001+01:00

Gisteravond hebben we Domino hals over kop weer terug gebracht naar Petra. Ze begon loops te worden en de heren hier vonden haar achterwerk erg aantrekkelijk. Om herrie tussen de reuen hier te voorkomen hebben we Domino dus eerder weg gebracht dan de bedoeling was.We hebben genoten van haar aanwezigheid. Jayson hebben we weer mee terug genomen, die heeft een heerlijke week gehad tussen zijn familie. Onze meute is nu weer compleet.

Hier nog een paar foto's van broer en zus samen onder de kerstboom.

Twee kerstbengeltjes

Vrolijk kerstfeest broer van mij.

En ook Dylan moest er even bij, De drie wijzen uit het oosten.... Nee de drie wijze muskoka's

Twee weken terug ben ik naar een fotografie lezing geweest samen met mango. Er zijn toen professionele studio foto's gemaakt van hem.Gister kregen we de afdrukken.

Meer staan er op mango zijn eigen blog. klik hier

Het weekend van de LKA show in Birmingham

2011-12-12T19:38:00.000+01:00

Ons laatste show reisje dit jaar werd de LKA show in Birmingham. Mango en Micheal hadden we ingeschreven, Petra had Domino ingeschreven en Do zou met ons mee gaan naar Engeland. Op woensdag avond hadden we dan ook honden ruil avond, Petra bracht Domino en nam Jayson weer mee naar Wijdenes, Justin en Dylan zouden in eerste in stantie ook gaan logeren bij hun familie maar met een loopse teef in de roedel was dat niet verstandig. Dus voor Dylan en Justin een plek geregeld in het pension. Zonder Jayson in huis was het wel stil,je mist direkt iets. Domino speelt de hele avond en donderdag met de rest van de meute. Donderdag middag brengt Alinda Dylan en Justin naar het pension. Het is dan wel erg stil in huisopeens zijn er nog maar drie. De honden hadden door dat er wat stond te gebeuren en dit is waarschijn lijk de oorzaak geweest van het volgende voorval. Mango en Michael vliegen elkaar in de haren en het gaat er even heftig aan toe. Is meestal Mango de winnaar, als er gevochten wordt, ditmaal kwam Michael het minst gehavend uit de strijd. Michael mist een stukje van zijn hoektand en had een aantal plekken op zijn kop, Mango daarintegen had twee gaten in zijn voorpoot he tgeen hem mank deed lopen. Shit verdorie waarom moest dit nu net gebeuren.

Vrijdag morgen vroeg maken we ons klaar voor vertrek. Mango is stram en we hopen dat de rust van de reis hem goed zal doen. We pakken de laatste spullen en vertrekken naar Calais. De reis gaat voorspoedig en we hebben geen oponthoud. Als we bij de trein zijn volgt een voor ons inmiddels vertrouwd iets, honden in chekken, door de douane van Frankrijk, door de douane van Engeland en dan wachten op de boarding. De honden liggen allemaal heeerlijk relax achter in de bus. Al snel mogen we de trein oprijden en kunnen we even drie kwartier uitrusten. In de trein krijgen we altijd wat extra ruimte achter de bus zodat we bij de honden kunnen. Voor Domino was het de eerste keer dat ze de trein inging en vond het eerst allemaal wel een beetje spannend. Ze ziet dat Mango en Michael heerlijk ontspannen zijn en neemt dit gedrag over. We doen de bench deur even open en Domino komt even een kijkje nemen.

We rijden in Engeland ook lekker vlot door. Ikzelf vind het links rijden super, vooral op de snelwegen. Binnen drie kwartier zijn we Londen voorbij. Nog twee uur rijden we door en zijn dan in Birmingham. We verblijven dit weekend bij Christine, haar ouders en natuurlijk, Dalida From Muskoka Dream's en Gracie. Ze wonen een klein kwartiertje van het NEC gebouw waar de show van zaterdag is. We worden met open armen ontvangen en de honden gaan direkt met elkaar aan het spelen. We hebben een gezellige tijd en genieten 's avonds van een heerlijke Indische maaltijd.

Na een goede nachtrust is het tijd voor de show op zaterdag. We kunnen redelijk rustig aan doen. Michael is hersteld van zijn verwondingen en Mango gaat ook beter. Voordat we gaan moet ik eerst wel de ruiten van de auto ontdoen van een laag ijs maar dan kunnen we. We vertrekken naar de show hal en zoeken ons plekje. De beagles zitten in de ene hoek van de hal en de Hamiltons in de andere. Het zal er om spannen met de tijd dat zowel Michael als Mango tegelijk de ring in moet. We lopen heel wat keren op en neer en dan blijkt toch dat het in de ring waar de Hamiltons in moeten sneller gaat dan bij de beagles, we komen niet in de problemen. Michael moet als eerste de ring in en doet het goed. We hadden in de andere klassen al gezien dat de keurmeester meer voor de bonte witte beagles ging die ook nog eens erg stijl van voren en weinig hoeking achter hadden. Dus we verwachten er al niet veel van. Het type beagle wat wij hier in Nederland hebben is niet wat deze engelse keurmeester wou zien. Michael wordt dan ook niet geplaats bij de laatst drie van zijn klas.

Mango mag dan in de andere ring. Er waren 6 kleindochters van hem, erg goed om te zien dat het open en vrolijke karakter van Mango ook in zijn kleinkinderen nog aanwezig is. Het inbrengen van nieuw bloed en goede karakters ,zoals Pam dat voor ogen had met de aanschaf van Mango, is dus goed gelukt. Zijn kleinkinderen doen het goed en kwalificeren zich voor Crufts 2012, Ondanks dat wij er ver van af staan voel je je toch wel een beetje trots dat onze kanjer de grondlegger is van de nieuwe generatie hamiltons in Engeland. Mango heeft toch nog last van zijn voorpoot en loopt niet super, de keurmeester ziet dit ook en zegt dan ook dat ze hem zo niet kan beoordelen, Dus helaas voor Mango zat er niets in, we zijn er wel van overtuigd dat als hij goed was geweest er wel iets heel leuks had kunnen gebeuren. Meer over Mango en zijn kleinkinderen op zijn eigen blog klik hier

Bij de beagleteven moet Alinda nog met Domino de ring in, Domino heeft een zware klasse met 16 honden, maar ook hier ging het net zo als bij de reuen. Domino deed het uitstekend en liep super, maar de keurmeester ging voor het andere type.

Heerlijk vrij liep Domino haar rondjes.

Mooi staan op de tafel.

En recht op en neer voor de keurmeester.

Christine behaald met Dalida nog een keurige tweede plaats en met Gracie wordt ze ook niet geplaats. We shoppen nog wat en praten met veel van onze Engelse vrienden. In het eind van de middag gaan we weer terug naar ons logeer adres. De honden zijn allemaal erg moe en vallen in een diepe slaap.

Domino had een nieuwe vriendin gevonden in Gracie, samen slapen in de mand, samen spelen en samen kattekwaad uithalen.

Michael ging liever slapen bij zijn nicht Dalida, drie weken ouder dan Michael zelf.

Ze lieten elkaar niet alleen.

Alinda en Dalida.

's avonds gaan Alinda , Christine en haar ouders nog op stap. Ik blijf thuis bij de honden. Al redelijk snel kruip ik dan ook onder de wol, de vermoeid heid had bij mij gewonnen.
Zondag morgen krijgen we een heerlijk engels ontbijt, Eieren, bacon, worst, brood en witte bonen in tomatensaus. Na het ontbijt neem ik nog wat foto's van de heren buiten op de veranda.

Domino en Mango.

Michael en Domino

Michael

Domino

He vergeet ons niet wij willen ook weer mee naar Holland.

We maken ons klaar om te vertrekken. Nemen afscheid van Christine haar ouders en Dalida en Gracie. Christine gaat nog met ons naar een dieren winkel voor wat inkopen en daar nemen we afscheid van haar. We tanken de bus weer vol en gaan richting Folkstone. En ook nu rijd het vlot door, achter in de bus klinkt zonu en dan een rustig gesnurk, ze zijn alle drie erg moe. In Folkstone kunnen we zo de trein weer op en verlaten Engeland. Vanaf Calais rijden we nog 4 en een half uur terug naar huis. Ons laatst show reisje dit jaar zit er weer op. Moe vallen zowel de honden als wij in een diepe slaap.
Vanmorgen hebben we Dylan en Justin weer opgehaald. Jayson en Domino zullen we in de loop van de week wel weer ruilen.
Ondanks dat we geen succes gehad hebben in de ring kijken we terug op een geslaagd weekend in Engeland, weer veel gezien en gehoord en boven al genoten van de honden.

Een rustige dag voor de meute en baasjes.

2011-12-04T16:21:00.001+01:00

Vandaag een rustige dag voor de meute en baasjes. Gisteren ben ik naar een lezing geweest voor hondenfotografie samen met Mango, die aan het eind van de dag nog in een profesionele fotoshoot ging. Gisteravond was de lord dan ook weer erg moe van alle nieuwe indrukken.

Mango was erg moe, hij was in een erg diepe slaap.

Hoe lenig kan je zijn.

Alinda is de hele week al ziek en ook Jayson zit een beetje in de lappenmand. De laatste weken van het jaar worden voor ons weer erg druk dus een dag even rustig aan kon geen kwaad.
Vanmorgen ben ik weer samen met de heren het veld ingeweest, Mango samen met Dylan en Michael samen met Justin. Jayson heb ik weer alleen meegenomen.

Groot en klein samen op stap.

Dylan en Mango beiden drie jaar oud en samen opgegroeid, soms kunnen ze niet met elkaar maar meestal kunnen ze niet zonder elkaar.

Heerlijk stel zo samen.

Justin en Michael samen aan de snuffel.

Stoere jonge reu.

Wat komt daar aan ?

Michael met neef Justin, We zien veel van de jonge Mike terug in Justin.

Vrienden voor het leven.

En dan de oude baas, We hebben het idee dat de medicatie begint te werken, het hoesten is voor ons gevoel iets afgenomen. Dus hopelijk zet dat door.
De smile was weer rond zijn bekkie ,dat is weer een goed teken,

zelfs een klein sprintje kon er vanaf.

Jayson genoot.

Eenzaam en alleen aan de scharrel.

Kom baas.............

Als jij dan niet bij mij komt, dan kom ik wel weer bij jouw.

Geneiten van je maatje.

Als we weer thuis komen staat de rest van de meute ons al wee op te wachten. Woeef, woefff, woefff, Jayson en baas komen er weer aan hoor.

De oude baas is niet fit

2011-12-02T19:58:00.002+01:00

Al een paar dagen heeft Jayson een vervelende hoest. Het komt heel diep weg en hij heeft er moeite mee. Gisteren toch maar een afspraak gemaakt bij de dierenarts. Vanmorgen zijn er foto's gemaakt.

Jayson heeft een vergroot hart, verder ziet de dierenarts wat witte plukjes op zijn longen, maar niet iets dat wijst op bronchitis. Verder zou je zo'n beeld ook niet verwachten bij een hond met longemfyseem (wat hij toch wel heeft). Dus vermoeden wij dat het hoesten bij zijn hart weg komt. Om het zeker te weten zou er nog een echo gemaakt moeten worden, maar aangezien hij al zo oud is en zo gestressed raakt bij de DA. Hebben wij besloten om eerst maar tabletten voor zijn hart te proberen. Deze krijgt hij eerst voor 10 dagen en dan gaan wij evalueren hoe het met hem gaat. In deze periode zou het hoesten toch al een stuk beter moeten zijn.
Vanavond zijn we begonnen met de medicijnen,nu afwachten of het aanslaat...........

Winner show 2011

2011-11-29T22:01:00.000+01:00

Afgelopen weekend was de Winnershow in Amsterdam. Dit is de grootste honden show in Nederland. Wij hadden twee honden ingeschreven voor deze show, Michael en Mango. Voor Michael zou het zelfs een dubbel programma worden want een hele tijd terug hadden we, van Renee Broersma, al de vraag gekregen of zij op de Winner, de finale van de Junior handling, met Michael zou mogen lopen. Zondag was de dag voor rasgroep 6 dus al vroeg ging de wekker weer af. 5 uur stonden we naast ons bed. Gelukkig kunnen de honden niet praten want anders hadden ze volgens mij wel gemopperd, wat voor gek doet dat nou op zondagmorgen. Ontbijten, de laatste spullen pakken , de rest van de meute een dikke knuffel geven, Mike en Mango in de auto en rijden maar. Jayson, Dylan en Justin zouden door onze buren een paar keer uitgelaten worden, dus we konden met een gerust hart on tour. Het is heerlijk rustig en we rijden vlot door naar Amsterdam. We hadden het beeld van vorig jaar nog voor ogen, parkeren op een bouwput en een erg smerige entree. Maar tot onze verbazing was het dit jaar keurig voorelkaar. We konden zelfs parkeren voor de hoofdingang. We zoeken onze ring en het wachten kan beginnen. Mango moet al als derde hond zijn ring in en doet het weer fantastiche. De beagles zitten in de ring er naast maar zijn nog lang niet aan de beurt. Ondertussen is Renee al wat bezig met Michael, ze hebben een klik samen.

Heerlijk waren Renee en Michael samen aan het kunstjes doen.

Een stukje doggie dancing.

Het was mooi om te zien hoe ze opelkaar ingesteld waren.

Renee zal Michael ook uitbrengen in de gewone keuring. Michael stond weer in de kampioensklas.

Op de tafel.

En netjes voor de keurmeester op de grond.

Het zag er goed uit. Uiteindelijk werd Michael 2 Uitmuntend.

Best of Breed werd Roeper's Magical Moment oftewel Sjimmie.

Aan het eind van de middag is het dan tijd voor de finale van de juniorhandling. Het hele jaar door hebben de junioren zich op de internationale shows in Nederland kunnen kwalificeren voor de finale op de Winner. De winnaar van vandaag mag zich Nederlands Juniorhandling kampioen noemen en zal Nederland vertegenwoordigen op de Crufts(Birmingham, UK) in 2012.

Een deel van de junioren, met onderandere Louise Kermeester met beagle Frodo en Renee met Michael.

De junioren moeten altijd zorgen dat de hond tussen hun en de keurmeester instaat. Dus er moet geregegeld van positie veranderd worden.

Michael op de tafel, de spanning is op het gezicht van Renee te zien.

Het lopen van 1 van de figuren.

Een moment van ontspanning.

En weer mooi neerzetten.

Helaas komen Renee en Michael niet bij de geselecteerden die gaan strijden voor de hoogste plaats. Maar beiden hadden wel ontzettend genoten en dat is toch het belangrijkste, het plezier van de handler en de hond.
Nr 1 en Nederlands kampioen werd Lindsay Horinga. Lindsay heeft onze heren de afgelopen jaren ook geregeld geleent voor de juniorhandling en ook op grote shows uitgebracht.

Voor ons zit de dag er nog niet op. we moeten nog wachten op de erekeuring van rasgroep 6. De ring waar de beagles gekeurd werden was leeg dus een fantastische speelplaats voor Michael.
Hier laat hij Petra zien dat hij ook een uitmuntende behendigheidsbeagle is.

En even later is Michael heerlijk aan het stoeien met Petra en zijn nichtje Wait and See From Muskoka Dream's beter bekent als Domino het zusje van onze Justin.

Ze leven zich even helemaal uit.

Even een demonstratie van Gehoorzame Hond. Wachten op het commando, kom voor.

Michael kent heel veel kunstjes. Hier probeert hij Domino het kunstje, Rollen, te leren.

Domino en Michael.

Als het dan eindelijk tijd is voor de erekeuring verhuizen we naar de andere hal. We nemen alle spullen mee en zoeken een plekje. Michael en Domino gaan samen in de bench en vallen beide in een diepe slaap.

Helaas komt Mango niet bij de laatste drie in de rasgroep. Voor ons zit het er dus op. We paken de spullen weer bij elkaar en gaan richting de auto. EEn lange dag in de Rai kwam ten einde. Buiten is het inmiddels al weer donker. We rijden weer terug naar huis en besluiten de heren een kleine traktatie tegeven voor hun goede prestaties van de dag. In Zwolle gaan we even langs bij de Mac. We bestellen twee broodjes hamburger extra en de heren smullen er met veel genoegen van. Na een lange dag zijn we rond half negen weer thuis. Moe maar voldaan kijken we weer terug op een leuke dag.

Hier nog een paar prachtige foto's die ik vandaag op internet vond van onze heren op de show in Amsterdam.

Foto: Ernst von Scheven

Foto: Paul Snijders

De drie musketiers

2011-11-26T16:23:00.000+01:00

Gewoon even een paar plaatjes van drie van de vijf Borkse bende leden.

Michael, Justin en Dylan, De drie musketiers

Oooooooo, wat kan Justin toch heerlijk liggen te slapen.

Of zo samen met Michael.

Stoere vent , we zien je wel hoor.

Als hun gedachten weg dromen .............

2011-11-21T18:07:00.001+01:00

Hier twee leuke plaatjes van broer en zus, Dylan en Elfie.

In Westerbork.

En in Roden.

Een prachtige wintermorgen met de Borkse bende

2011-11-20T16:13:00.000+01:00

De zon begon te lucht aan de oost al prachtig te kleuren, een strak blauwe lucht en de rijp van lichte nachtvorst. Vroeg wakker zijn heeft voordelen, je krijgt al dit prachtige natuurschoon mee.

Als een regenboog zo rond kwam de zon naar boven.

De heren wisten volgens mij al weer welke dag het was en ik werd dan ook weer uitbundig begroet toen ik beneden kwam. Als eerst nam ik Mango mee, de lucht was nog koud en onze adem ging in wolkjes naar boven, het was gewoon heerlijk winterweer. Ik had Mango weer aan de lange lijn dus hij had weer wat meer ruimte om lekker te rennen en gek doen.

Geregeld komt hij even een koekje halen op commando , maar als we een haas opstoten is het goed luisteren afgelopen. Zijn jacht instinct neemt het over en hij wil maar 1 ding. Achter de haas aan. Het is genieten zo vroeg in het veld. Voor meer foto's van Mango kijk op zijn eigen blog.
klik hier

Ik neem Michael en Justin samen mee. En ga weer wat nieuws proberen. Justin alleen loslaten dat gaat nog niet, meneer vind alles dan veel interessanter dan luisteren naar de baas.Ik doe beide heren aan de split ketting en ze mogen los. 1 keer roepen en Michael komt wel dus Justin moet dan wel mee. Met Dylan heb ik het ook op deze manier gedaan en het werkt perfect.

Jip en Jul ze staan er wel erg charmant op......

Riep je baas...... Ik kom al, He michael wacht op mij ik moet ook mee.

Ze vonden het fantastisch, heerlijk rennen door de velden.

Al snel had Justin het spelletje door en begon hij ook te reageren op zijn naam als ik hem riep.

Ze konden er maar geen genoeg van krijgen.

Laagvliegers gesignaleerd boven de es van Westerbork.

Justin kijkt met een scheef koppie naar Michael.

En dan zie je dat hij ergens op zit te broeden, zal ik Michael laten struikelen ??? Dan krijg ik als eerst het koekje van de baas.

Maar helaas, Michael had zijn plannetje door.

De kleine man is helemaal van slag en weet opeens niet meer welke kant hij op moet.

Als een dolle draait hij een rondje om Michael heen en krijgt dan zijn neus weer in de goede richting.

Michael likt zich al om zijn bekkie, dit koekje heb ik dubbel en dwars verdient.

We gaan weer terug naar huis en ik neem Dylan mee. Op het land mag ook hij weer los van de lijn . als een speer gaat Dylan er vandoor maar op de fluit komt hij weer keurig terug rennen.

En ook Dylan genoot weer ontzettend.

Het is heerlijk om je maatjes zo te zien genieten, Jayson is bekent om zijn altijd aanwezige lach maar ook onze andere heren hebben elk een eigen grijns om hun snoet.

Het is voor de heren heerlijk dat de landerijen nu leeg zijn. Ze kunnen zich nu naar hartenlust uitleven op de lege akkers.

Maar ook voor Dylan komt er een eind aan zijn rondje. Hij komt weer aan de lijn en we gaan terug naar huis.

En daar zit nog 1 vol ongeduld te wachten. Jayson zit lekker in zijn vel en dat straalt hij ook uit. Ik bleef met hem op het pad. Door de losse grond is net iets te zwaar voor hem. Maar het maakt voor hem niet uit waar hij loopt hij vind het overal super volgens mij.

Hoe ouder hoe gekker????

Statige oude man.

En altijd maar lachen.

Ach en zonu en dan een sprintje trekken vind hij ook nog leuk.

Moet ik nog wat zeggen.....

Het was een heerlijke winterochtend met mijn maatjes. Heerlijk genieten, wat wil een mens nog meer. Thuis vallen de heren allemaal weer in een diepe slaap. Sommigen wel op een hele rare plaats. Dylan koos voor de vensterbank en de bloempot was zijn kussen

Op stap met Jayson

2011-11-19T18:23:00.001+01:00

Vandaag was weer een echte klusjes dag. Al vroeg was ik in de tuin om heel veel voorjaarsbollen te planten. De heren hielden mij goed in de gaten en volgens mij hadden ze ook wel zin om te helpen. Alle bollen zitten er nu in maar een nadeel van bloembollen is dat je nu geen eer van je werk hebt. Het is nu wachten tot het voorjaar of het gelukt is. De heren waren druk in de tuin aan het spelen tussen de rond dwarrelende herfstbladeren. In de middag besluit ik om Jayson mee te nemen naar het bos. We gaan naar de Holmers, dit gebied ligt tussen de boswachterij Hooghalen en Grolloo in.. De oude baas vond het super dat hij alleen mee mocht. We rijden een kleine tien minuten en zijn dan op de plaats van bestemming. Jayson heeft de malle gewoonte dat als hij staat te blaffen hij van voren loskomt van de grond. Als ik de deuren van de bus open doe begint hij dus te blaffen, helaas voor hem stond hij nog in de benche en stoot hij zijn kop tegen de bovenkant, na 1 keer blaffen hield hij zich dus ook maar stil.

We beginnen te lopen maar Jayson heeft het veel te druk met het snuffelen naar allemaal geurtjes.
Heeeeeee baas wacht op mij.

De smile om zijn bek, het was weer genieten.

De eenzame hond in de grote ruimte.

Joeppieeeeeeee,

De toendra van Drenthe. De laaghangende zon zorgt voor een prachtige gloed over de Drentse gronden

In zijn eigen tempo, heerlijk genietend loopt de oude baas rustig verder.

We passeren de uitkijktoren.

Baas ik kom al.....

Kom nu maar op met dat beloofde koekje.

Even een pits stop, heerlijk drents bronwater.

De zon begint te zakken en de gansen maken zich klaar voor de nacht. Hele groepen trekken er over onderweg naar hun rustplaats een paar kilometer verderop.

En de clown, die kreeg er maar geen genoeg van.

Aandachtig keek Jayson naar mijn hand, die ik in mijn jaszak had. Hand in de zak betekent koekje !!!!!! dus vol verwachting klopt mijn hart.

Kom op baas een beetje doorlopen.

We lopen weer terug naar de bus. Jayson vond het allemaal prima, als hij in beweging is is het net een oude diesel. Hij gaat maar door.

De winter staat voor de deur, planten zijn uitgebloeid maar ook van een uitgebloeide schermbloemige kun je fantastische plaatjes maken.

Dombo de vliegende olifant was er ook.

Het laatste stukje lopen we over asfalt. We rijden weer naar huis en hier worden we uitbundig begroet door de andere heren.

Jayson wordt van alle kanten besnuffelt . Er volgt nog een ren spelletje door huis en tuin maar dan is de oude baas toch moe en zoekt zijn bak op. Hier valt hij in een diepe slaap ligt heerlijk te dromen.

Met Mango naar de Champion Of Championsshow in Brussel

2011-11-13T16:04:00.001+01:00

Even een beetje nieuws van Mango op de blog van de beagles.

De FCI bestaat dit jaar 100 jaar. Daarom zijn er dit jaar een aantal speciale shows geweest waar je je hond kon kwalificeren voor de Champion of Championssshow in Brussel op 12 november. Dit kwalificeren kon in Brussel, Dortmund, Parijs en Leeuwarden. Wij zijn met Mango op drie shows uit dit rijtje geweest en op twee show heeft hij zich gekwalificeerd. Dus rond de datum 12 November stond al een tijdje een rode cirkel in de agenda.

Mango zit lekker in zijn vel en ook tijdens de trainingen gaat het goed met hem. Hij was er dus klaar voor. Vrijdag morgen zijn we vertrokken. De beagles gingen logeren bij hun familie in Wijdenes en Petra ging met ons mee naar Brussel.
De meutes lopen weer vlekkeloos in elkaar over en spelen weer naar harte lust met elkaar in de tuin. Mango doet heerlijk mee. In de middag is het dan tijd om richting Belgie te gaan, de beagles blijven achter en Mango gaat alleen mee met ons. We rijden naar Mechelen, hier hebben we een hotelkamer geboekt. Mango vind het allemaal fantastisch, hij heeft zelfs een eigen hindernisbaan op de kamer, hij springt van bed naar bed naar bed en weer terug.

Mango heerlijk relax op de bedden in de hotelkamer.

He knappe vent, jij lijkt op mij.

We gaan vroeg onder de wol en Mango ligt heerlijk op mijn voeteneind te slapen. Ik zelf lig niet erg comfortabel maar neem er genoegen mee, Ik heb liever zelf een mindere nacht dan dat Mango in het donker begint te spoken door een vreemde kamer.
Midden in de nacht pak ik mijn telefoon om even te kijken hoe laat het is, een zwiepstaart op mijn voeten eind begint heerlijk te tikken, even een knuffel en Mango slaapt weer lekker verder. Om kwart over vijf gaat de wekker. Alles weer inpakken, Mango laten plassen en we gaan ontbijten, een uitgebreid ontbijt staat voor ons klaar. We chekken uit en rijden richting Brussel, hier arriveren we rond 7 uur.

De vlag van de 100 jarige FCI

We gaan de hal binnen en zoeken een plek, het is allemaal anders dan op een gewone show en alle honden van rasgroep 6 komen in een afgezet hoekje te zitten. In totaal zijn er 893 kampioens honden van 230 verschillende rassen uit 33 landen. In onze rasgroep zitten 74 honden uit 23 rassen. In totaal waren er 3 hamiltons die gekwalificeerd waren voor deze show, hiervan waren er twee aanwezig, 1 daarvan was dus Mango.

Flixtonia Lady Jane en onze eigen Mango.

In groepjes van 8 mogen de honden de ring in. Hier staan twee keurmeesters die ieder de hond keuren. Mango doet het goed en staat er prima voor. Uiteindelijk worden er 5 honden uit groep 6 geselecteerd om door te gaan naar de tweede ronde. Helaas zit Mango hier niet bij maar daar waren we vantevoren ook niet van uit gegaan. Meedoen was dit keer belangrijker dan winnen. Mango stond daar puur op kwaliteit en niet omdat we toevallig vriendjes zijn van...

We waren trots op onze kanjer.

Voor meer over Mango kijk op zijn eigen site, klik hier

Uiteraard ging onze aandacht ook uit naar de beagles. Drie beagles waren er aanwezig, twee uit Nederland en 1 daarvan was Benji, oftewel Max From Muskoka Dream's de vader van onze Justin.

Heerlijk relax aan de voet van Issabel zit Benji te wachten tot zijn moment daar is.

Als Benji in de ring gaat, staat Mango langs de rand hem aan te moedigen.

Het zag er goed uit, Benji straalde en had er veel plezier in, van de drie beagles was hij veruit de hond met het meeste plezier in de ring.

Petra kijkt en geniet van 'haar' Benji. Als fokker mag je trots zijn dat je hond op deze show mag aantreden.

Helaas kwam ook benji niet bij de laatste vijf. Van de drie beagles liet hij zich wel het beste zien maar de keurmeester dacht er anders over.

Voor ons zat het er dus op. We hadden genoeg gezien en de rest van de uitslag kon ons weinig meer boeien. We verlaten Brussel en rijden vlot terug naar Wijdenes. Hier worden we uitgebreid begroet door de grote meute.

Er wordt weer druk met elkaar gespeelt en uiteindelijk zoekt iedereen toch een plekje om te slapen, Djoplin is nog niet moe en probeert tevergeefs om Mango nog een keer uit te dagen.

En dan is het tijd om te slapen, Dylan gaat bij zijn tante Daphne liggen.

Djoplin naast Djane.

Dana bij Djill

Even later ligt Djoplin tussen Mango en Jayson.

En ligt Djill bij haar kinderen Domino en Djane.

En Michael en Justin kruipen heerlijk samen in de mand

We eten nog een hapje en vertrekken in de loop van de avond weer naar huis. Een geslaagd weekend zat er op.

Mannen zondag

2011-11-06T13:28:00.004+01:00

Weer een weekend met fantastisch weer. Gistermorgen weer heerlijk in de tuin aan het rommelen geweest met hulp van de heren, nou ja hulp..... In de middag heerlijk op stap met de honden. Wat me nog niet vaak overkomen is had ik dus gisteren, mijn battery van de camera was leeg. Ik heb dus alleen van Jayson gister een paar foto's kunnen nemen, balen want het was prachtig weer met de laatste herfstbladeren aan de bomen

De oude baas op volle snelheid een bocht nemen.

Jayson had er weer zin in.

De hele lucht zat vol met ganzen. Zou dit de voorbode zijn van de verwachte horrorwinter???

Heerlijk liepen we samen te genieten.

We zien een koppeltje patrijzen en helaas was juist opdat moment is mijn batterij leeg. Ook van de wandeling met de andere heren heb ik dus geen plaatjes.

Vanmorgen is Alinda al om 6 uur vertrokken naar Bleiswijk. Hier staat ze vandaag, tijdens de internationale hondenshow, in de stand van Kynospirit . Ik draai me nog een keer om maar lang uitslapen is mij niet gegund vandaag. Beneden zijn de heren al klaar wakker en ik besluit dan ook maar om uit bed te komen. De heren hebben volgens mij weer door wat voor dag het is en als ik mijn pet op zet zitten ze allemaal voor de deur, helaas voor hun er kan er maar 1 mee. Jayson is de gelukkige om als eerste mee te mogen het veld in.
was het gisteren stralend mooi weer, nu niet. Een grijze laag mist bedekt de velden en het lukt de zon niet om de deken te doorbreken. Voor Jayson maakt dat niets uit die vind het wel prima zo.

Altijd maar die vrolijke kop.

We maklen ons rondje, helaas zie ik de patrijzen niet ,ze zullen wel ergens goed verstopt zitten. Als we rond zijn lopen we terug richting huis. Michael mag nu mee.
Als we buiten de bebouwing zijn mag ook Michael weer los. Joeppieeee rennen maar weer.

We gaan het land weer op en de beentjes gaan de lucht in.

Ik kom baas.......

Knappe vent, heerlijk door de modder baggeren.

We vervolgen ons pad en Michael heeft een grijns rond zijn bek. Hij rent wat door het lange gras en zijn poten en borst zijn weer schoon.

Dylan is de volgende die mee mag. Ik neem wat extra koekjes mee en mijn fluit. We lopen naar het land en ook Dylan mag dan los. Als een speer gaat hij er vandoor. 1 keer fluiten en hij komt net zo snel weer terug rennen.

Hij krijgt zijn koekje en gaat weer. Ik laat hem rennen en als ik vind dat hij ver genoeg weg is blaas ik weer op de fluit. De rem gaat er op bij Dylan en hij draait zich om om weer keurig terug te komen bij mij.

Heerlijk snuffelen in het veld

Om even later weer keurig terug te komen.

Air force Dylan 1 is klaar om op te stijgen.

En ook Dylan zat heerlijk onder de modder.

Ondertussen deed de zon alle moeite om door de mist heen te breken maar het lukt hem maar niet.

Dylan heeft zich heerlijk kunnen uitleven en we gaan weer teurg naar huis. Hier zitten nnog drie heren vol ongeduld te wachten. 3??? zult u denken. Je hebt er al drie uitgelaten en jullie meute bestaat maar uit 5. Op dit moment dus uit 6, Bo is hier te logeren . Ik neem Justin en Bo samen mee. Beide heren zijn bijna even oud, twee pubers dus. Ik doe ze aan de split en bevestig deze aan de lange lijn van Mango. We gaan naar het veld en hier begint het genieten voor de beide knapen. Bo is een kruizing Staby x?????? . Hij staat lager op zijn poten dan Justin en kan dus minder snel rennen door de losse grond.

Beide heren nog keurig ,schoon, op het pad.

Kom Bo, we gaan het veld in ik ruik dat mijn andere maatjes hier ook geweest zijn.

En daar gingen de beide vriendjes.

Joepiie en ze hadden een lol samen.

Bo zijn haren sleepten over de modder en werden steeds dikker.

Niet zo snel Justin , ik sta lager op mijn poten en kan dus niet zo snel, ik zak weg in de grond.

Maar ik probeer je wel in te halen hoor.

Hahahahah, ik heb gewonnen!!!!!! krijg ik nu een koekje???

Ze bleven maar door gaan , beide jonge knapen.

Snuffel, snuffel, snuffel.

En Justin in de herkansing, nu was hij wel sneller dan Bo.

Kom jongens nog 1 keer en dan gaan we terug naar huis. Als het aan Bo en Justin had gelegen dan waren ze nu nog aan het rennen.

Mango is vandaag de laatste die mee gaat.Niet aan de lange riem maar gewoon kort. Volgend weekend heeft hij een belangrijke show en het zou niet prettig zijn als hij zich nu nog even zou verspringen. Mango is mijn grote vriend, Het is niet uit te leggen wat ik bedoel, Niet dat hij meer is dan de beagles maar hij heeft iets. Wat wij met hem bereikt hebben is uniek in de werled van de Hamilton Stovare, er is geen Hamilton die zoveel titels heeft gewonnen als Mango, hij is nu al een legende.

De Lord kijkt over zijn veld

Typisch Mango, altijd vrolijk en in voor een gekke bui.

Ik wou een foto van Mango mooi zittend in het veld , hier was hij het niet mee eens. Ik heb heel wat moeite moeten doen om een redelijk plaatje te krijgen. Als je wilt weten hoe Mango er overdacht kijk dan op zijn eigen blog, www.mangothehamilton.blogspot.com

Als we weer thuis zijn mogen de honden allemaal weer los. Nu weet ik waarom we zo blij zijn met kortharige honden, Bo zijn modder in de haren was inmiddels opgedroogt en hij vond het nodig om even heerlijk te gaan staan schudden. Ik kon gewoon achter hem aan met de stofzuiger , de hele vloer was zwart. Het was genieten met de heren in het veld, nu liggen ze allemaal in een diepe slaap.

In memoriam Lobke

2011-11-02T19:38:00.004+01:00

Vandaag kregen we het trieste bericht dat veel te vroeg is heen gegaan Lobke. Ze mocht maar vier jaar oud worden.
We zullen haar herinneren als de vrolijke meid tijdens de wandelingen in Grolloo en Schiermonnikoog.
Afgelopen maart hebben onze heren nog heerlijk bij Lobke thuis, in Heerlen, mogen logeren en spelen.

Lieve Lobke rust zacht.

Hans en Alie , heel veel sterkte met dit grote verlies. In gedachten zijn we bij jullie.

Tjeerd, Alinda en de Borkse meute

De meute op stap met Benji, Mika, Elfie, Denia en Carlein

2011-10-31T07:05:00.002+01:00

Gisteren zijn we naar Zevenhuizen(Zuid holland) geweest. We hadden afgesproken met de familie Liebregt(baasjes van Benji en Mika)om langs te komen. Jan en Jenny van Dijk( Baasjes van Elfie, Denia en Carlein)gingen ook met ons mee .

Na een drukke zaterdag was het dus gisteren tijd voor ontspanning. De wintertijd ging weer in dus we konden zondagmorgen een uurtje langer liggen blijven. Helaas voor mij stond mijn biologische wekker nog op de zomertijd, dus was ik alsnog vroeg wakker. We hadden afgesproken met Jan en Jenny dat ze rond 8 uur bij ons zouden zijn. Rond kwart voor acht had ik onze heren al in de auto gedaan. Ik ben net klaar of Jan en Jenny zijn er al. Denia , Carlein en Elfie gaan ook in de bus en we beginnen aan onze rit naar Zevenhuizen. Na twee uurtjes zijn we er. We nemen Elfie als eerste mee naar binnen, ze wordt begroet door haar twee zonen, Mika en Benji. 1 voor 1 laten we de andere honden binnen en dan zijn er opeens 10 honden in huis, er valt geen grom.

Hallo mama, wat ben ik al weer groot geworden he.

Richard begroet de meute, pak me dan als je kan, kan me toch niet krijgen.

Jenny met Elfie, zoon Mika en oom Dylan.

Groot en klein, Benji en Mango waren direkt vriendjes.

He Mango heb je je tanden wel gepoetst ??????

Mango was zo lief voor de kleine man.

Lompe loetje liet zich gewoon gebruiken als klauter object.

De hele meute gaat de tuin in. Ze rennen rond en hebben heel veel plezier samen. Tussen de struiken door rennen is toch fantastisch.

De oude baas genoot ook weer met volle teugen.

En waar je ook keek, overal waren beagles.

Oud en jong samen op 1 plaat, Wat een kleur verschil.

En weer samen spelen met 'oom' Mango. Kom maar kleine man we gaan spelen !!!

Tikkie jij bent hem.

Als Mango iets te ruig wordt doen we hem aan de riem. Benji hielp dapper mee om Mango vast te houden.

En daar komen de beagles weer aan gerent. Mango probeert mee te doen maar helaas hij zat aan de riem.

En maar lachen.

Ondertussen had Benji een bot gevonden waar hij heerlijk op ging liggen kauwen.

Onze stoere Justin, hij is opeens een echte reu geworden, het puppy zijn is er af.

We gaan weer naar binnen en genieten van een lekker bakje soep met broodjes. Benji gaat even in zijn bench en kan even slapen om kracht op te doen voor de wandeling die in de middag zal volgen. Mika volgt zijn moeder ondertussen overal. Samen op de bank, samen op de stoel, samen in de tuin, samen in de keuken. Waar de 1 is is de ander ook.

Als Benji weer wakker is maken we een paar foto's van mama met kids. Mika, Elfie en Benji

Mika en Elfie, Elfie lijkt nog steeds erg veel op Dylan.

Na de lunch vertrekken we naar Zoetermeer, hier is een groot wandelgebied. Het was het oude terrein van de Floriade, ik was er dus al eens geweest maar herkende het niet. Op bepaalde plekken mochten de honden los. We hadden de bolderkar meegenomen voor Benji. Dus als de kleine man moe was kon hij daar even in uitrusten. Maar uitrusten nee dat deed de muzieksmurf niet, hij zong het hoogste lied.

Benji zit nog in de bench maar hij mag er uit. Hij bleef keurig bij ons in de buurt.

De herfst kleuren waren prachtig, we liepen allemaal te genieten.

en hij ook.

We verlaten het bos en komen in een meer open polderlandschap.

Steven en Jayson.

Het pad bestond hier uit gebroken puin. Jayson kon hier niet zo goed op lopen en we besluiten om hem, tijdelijk, bij Benji in de bench te doen.

Het was mistig maar ondanks dat was de natuur prachtig. Een roofvogel in een boom met de kerktoren op de achtergrond.

Een statige zwaan.

Jayson is inmidels weer uit de bench en laat zien dat hij nog steeds een jachthond is. Hier besluipt hij de zwaan vanachter de rietkraag.

ja baas ik kan het nog wel hoor !!!!

We lopen weer verder en komen weer in het bos, Jan was druk met het maken van foto's.

De hele meute samen. Michael, Mika, Denia, Elfie, Benji, Mango, Jayson, Dylan, Justin, Carlein

Een klein spookje.

Na ruim twee uur naderen we het eind van de wandeling. Maar voordat we bij de auto zijn komen we langs een grote sloot. Hier moeten de heren en dames natuurlijk nog even in.

Jayson kijkt nog 1 maal achter om. Het is net of zegt hij tot ziens.

We rijden weer naar Zevenhuizen . De honden zijn moe en gaan overal in de kamer liggen slapen. We drinken nog wat en krijgen dan een uitgebreide maaltijd. Super! Na het eten zijn een aantal honden weer wakker waaronder kleine Benji. Hij daagt Mango weer uit om te spelen.

Maar Mango is nog moe en heeft geen zin. Hij verlaat het kussen en gaat in de bench liggen. Het deurtje valt dicht achterhem. En Benji mdaagt hem maar uit ...wrafff, wraf, wrafffffffffff.

En dan heeft Mango er genoeg van, als een duveltje uit een doosje komt hij uit de bench.

Om even later toch maar weer in de bench te kruipen. En de muzieksmurf, die droeg voor uit eigen werk!!!!!, Geachte aanwezigen luister naar mij, ................

Als Mango dan niet wil, misschien wil die ouwe grijze dan wel.......

Als ook Jayson niet wil spelen gaat Benji naar Jan, die is wel in voor een spelletje.

Heerlijk stoeien met Jan.

En Michael die lag in dromen land.

Net als Dylan, die liet zich wel weer van zijn beste kant zien ........

We nemen nog een bakje koffie en maken ons dan klaar om weer te vertrekken naar het Noorden. 1 voor 1 doe ik de honden weer achter in de auto. We nemen afscheid van Jan, Mathilda, Steven en Richard en natuurlijk Mika en Benji. Benji viel al haast in slaap bij Jan in de handen. We hebben een fantastische dag gehad bedankt.

Moe liggen alle honden achter in de bus.

We verlaten Zevenhuizen en rijden weer naar huis. Bij Utrecht komen we nog even in de file maar verder rijden we zonder oponthoud terug naar huis. Rond half elf zijn we weer in Westerbork. Honden uit de auto en Jan en Jenny nemen hun dames weer mee naar Roden. Een lange maar erg gezellige dag kwam ten einde.

Voor meer foto's van deze geslaagde dag:
http://onzebeagle.blogspot.com/
http://www.beagleoldengaerde.nl/index2.htm

Een zomers weekend

2011-10-23T17:16:00.002+02:00

Het weer deze zomer was flut maar we hebben nu al weer een herfst weekend met stralend weer.Gisteren heerlijk in de tuin bezig geweest met uiteraard hulp van mijn personeel. Aan het eind van de middag nog een bestelling carnibest afleveren bij Jan en Jenny. Jayson en Dylan gingen met ons mee. Dylan heeft even heerlijk kunnen spelen met zus Elfie, Denia en Carlein en Jayson scharrelde heerlijk mee.
Vanmorgen was het opnieuw prachtig weer. Ik moest nog een aantal leilindes knippen dus dat eerst gedaan. Daarna was alle tijd weer voor onze maatjes. Allemaal hebben ze weer hun personlijke aandacht gehad door heerlijk alleen met de baas op stap te gaan. Als eerste Mocht Jayson mee. De oude baas begint wat strammer te worden maar als de spieren warm zijn en de diesel komt opgang dan is het goed. Het was genieten samen met hem, heerlijk snuffelde hij rond en kwam geregeld even om een koekje.

Joepie, ik mag weer rennen.

Met de voetjes van de vloer.

En altijd lachen !

Hoi baas daar ben ik weer.

Het plezier straalt er vanaf.

Hoe lang nog ??? Geen idee, maar dit zijn de dagen waar je met volle teugen van geniet. Met zijn kwaaltjes en inmiddels de 15 ruim gepasseerd blijft Jayson ons steeds weer verbazen.

In zijn eigen tempo kan hij nog hele wandelingen aan.

En ook wil hij zich nog wel even groot maken om te kijken wat er verder op gebeurd.

Michael en Dylan zijn de volgenden die mee mogen. Ik ga met beide heren weer naar een stuk bouwland waar ze zich heerlijk kunnen uitleven. Eerst maak ik een rondje met hun over het land om zeker te zijn dat er geen wild ligt. Als alles veilig is mogen ze los. Als een haas schieten ze er vandoor. Maar op commando komen ze direkt weer terug.

Ik kom al baas .

Als ik fluit komt Dylan als een haas aangerent. Het geluid van de fluit staat voor koekje dus als ik kom krijg ik wat lekkers.

En daar gaan ze weer. Heerlijk samen aan de ren.

1 keer fluiten en de rem wordt ingetrapt. De neus gaat de andere kant op en het gas gaat weer vol los. Michael kan ontzettend hard rennen Dylan houd hem niet bij.

Joepieeeee, baas ik kom weer voor een koekje !!!!

En daar komt Michael ook alweer aan.

Na heel wat heen en weer geren hangt bij beide heren de tong ver uit hun bek. De modder zit tot achter de oren en Dylan zijn witte voorpoten zijn zwart. Maar genoten hebben ze.

Dan mag Justin. Als Justin alleen mee gaat is hij nogal eens onzeker. Door hem steeds vaker apart mee te nemen groeit zijn zelf vertrouwen Ik neem de twee lange lijnen van Mango mee en we gaan op pad. Op het bouwland doe ik Justin aan de lange lijn. Hij heeft nu ruim dertig meter lengte om vooruit te rennen. Ik laat hem weten dat ik koekjes heb en dat de fluit staat voor een koekje. Al snel heeft hij het door en reageerd goed op de fluit. we maken er een mooi spelletje van en de kleine man vond het fantastisch.

Ik kom baas.

Mmmmm, ik ruik wat volgens mij zijn mijn maatjes hier ook geweest.

En de kleine man had een plezier.

Hij kwam steeds goed terug als ik floot.

Als een wild dier die zijn prooi bespringt.

Koekje !!!!!!!!!!!!!!!!!!! Ik kom al..

Nou kom op met die beloning !

Kop scheef en rennen maar weer.

Als laatste neem ik Mango mee. Hier twee foto's van hem meer komen er op zijn eigen blog, klik hier,.

The Lord of the Dutch Hills

Al met al was het weer een fantastische dag met onze maatjes. Ze liggen nu allemaal uitgeteld te slapen.

Wat een dag in Dortmund

2011-10-16T21:38:00.007+02:00

Dit weekend was het dan weer zover dat we naar Dortmund zouden gaan om te showen. Voor zowel Michael als Mango gloorde er aan de horizon roem. Beide heren konden misschien dit weekend hun laatste punt pakken voor het Duits kampioenschap.
Zaterdag de laatste voorbereidingen getroffen,de auto ingepakt. En Alinda had aan de ouders van Suzanne en Ruben gevraagd of zij op zondag onze drie andere rakkers konden uitlaten. Rond tien uur kruipen we onder de wol een lange dag staat ons te wachten.
Om kwart voor 5 zondag ochtend gaat de wekker in huize Langhout. Buiten is het nog aarde donker en het is ook al weer behoorlijk koud. We maken ons klaar voor vertrek. Mango en Michael gaan in de auto en de rest blijft thuis. We hebben de deur nog niet dicht gedaan of Justin en Dylan liggen al weer heerlijk tegen elkaar aan, het was hun duidelijk ook nog te vroeg. Onze rit naar de Oosterburen begint, en wat is het genieten. We steken bij Zwartemeer de grens over en dan is het 1 rechte lijn naar beneden richting Dortmund. Aan mijn linkerzijde zie ik langszaam aan de kleur van de horizon veranderen van zwart naar prachtig oranje,rood,geel gewoon genieten. Achterin krijgen M&M niets mee van dit prachtige schouwspel, beiden liggen in diepe coma. We naderen Dortmund vlot. En dik twee uur later zijn we bijna bij de Westfallen Hallen. Volgens de Tom Tom nog vier minuten, en aan de horizon zien we de show hal liggen. Maar dan is er een weg omlegging grrrr. Geschatte reistijd 20 minuten, das balen maar gelukkig hadden we tijd genoeg.
We parkeren de bus en zetten alles weer op de Bolderkar. We lopen naar de hal en zoeken onze showring. We zijn er klaar voor.

Aan de rand van de ring slapen Mango en Michael nog heerlijk samen in de bench.

Mango is om kwart voor elf aan de beurt. Onder een Zweedse keurmeester loopt hij de sterren van de hemel. De keurmeester zei dat we met hem moesten gaan showen in Zweden, het land van de Hamiltons, ook daar zou hij de sterrren van de hemel lopen. Mango werd 1Uitmuntend, Best Of Breed en won de titel Bundessieger 2011. Ook het laatste punt voor zijn kampioenschap pakte hij. Mango is nu landskampioen in 5 verschillende Europeese landen. Aan het einde van de dag komt hij in de eindkeuring van rasgroep 6 bij de laatste 6. Wat een succes.!! meer nieuws over Mango klik hier
De beagles zijn rond kwart voor twaalf aan de beurt. Michael staat in de openklasse met zeven andere reuen.
Michael zit heerlijk in zijn vel op dit moment en vind alles fantastisch. Dit straalt hij dan ook uit. een hele tijd zat hij dan ook heerlijk los aan de rand van de ring in de stoel te genieten van de andere beagles. Volgens mijn keek hij ondertussen ook stiekem even in de catalogus wat zijn kansen zouden zijn straks in de ring.

Een aandachtig toeschouwer.

De grijse haren rond zijn snoet. Bij het inzien van de catalogus zag ik toevallig dat michael vandaag de oudste ingeschreven beagle reu was. Maar vele jongen honden kunnen een voorbeeld nemen aan onze 'stinkie'

Michael in de stoel en Mango heerlijk in de bench achter hem. Mango was klaar Michael moest nog.

En dan is het show time, Michael staat hier als zesde hond in de grote groep. Wat zal het worden, het was me al wel opgevallen dat de keurmeester inde voorgaande groepen steeds koos voor de grotere reuen. Als ze dat nu ook zou doen dan had Michael geen kans. Met zijn 40,5 cm voldoet hij precies aan de maat van de rasstandaard maar toch is hij meestal de kleinste reu in de ring. De maat van de reuen wordt zo langzamerhand steeds groter. Ik denk toch dat de fokkers en keurmeesters hier een punt van aandacht van moeten maken.

Opperste concentratie.

En lopen maar. 1 van de reuen schakelde zich zelf uit door fel uit te halen naar een andere hond. Michael zag dit en was hier van even onder de indruk maar herstelde zich snel weer.

De keurmeester nam uitgebreid haar tijd voor de beoordeling van de honden. Alinda zorgde ervoor dat Michael heerlijk ontspannen bleef.

High five!!!! Heerlijk ontspannen was Michael.

En dan het is het over met de ontspanning. Michael moet op de tafel en staat er prima voor. Hij straalde van alle kanten.

Het lopen van de rechte lijn.

En nogmaals mooi staan voor de keurmeester. Wat zou ze van hem vinden ??

Als alle honden geweest zijn maakt de keurmeester haar oordeel. Michael komt op de tweede plaats. we waren weer super trots op hem. Onder Duitse keurmeesters presteerd Michael toch behoorlijk constant.

Het reserve punt dat hij hier mee verdiende telt deze show dubbel. Als onze telling goed is zou dat inhouden dat Michael nu dus Duits VDH kampioen zou zijn. Dit zullen we deze week goed uitzoeken. Na zijn oudere zus, Danisch Blue From Muskoka Dream's, zijn neef Max From Muskoka Dream's is Michael dan de derde beagle uit de Muskoka dream's kennel die deze titel heeft.

De nummers 1, 2, en 3. Alinda straalt van oor tot oor. Onze Mike deed het toch maar weer.

Rond half 6 verlaten we de showhal. De honden zijn beiden erg moe. Mango springt al in de auto voordat ik de bench er in heb staan, dat zegt genoeg. We verlaten Dortmund met een omweg en rijden de ondergaande zon tegemoet. Op de reis heen genoot ik van zijn opkomst, op de reis terug van zijn ondergang. Waarschijnlijk heeft er een erg mooie zonnige zondag tussen gezeten, hier hebben wij niets van mee gekregen. De sterren komen aan de hemel en de horizon kleurt rood. Rond half negen zijn we thuis. Onze twee sterren liggen nog diep in slaap als we het erf oprijden. In huis worden we begroet door Dylan, Justin en happy old Jayson. Als Mike en Mango binnen komen wordt er nog even gespeelt maar de vermoeidheid is toch te groot, al snel liggen beide heren weer in een diepe slaap. Een fantastische ,maar erg lange, dag kwam ten einde. Erg moe, maar ontzettend trots, zoeken wij ook ons bed op.

Nieuw email adres

2011-10-12T17:43:00.002+02:00

Sinds vandaag hebben we een nieuw e mail adres : tlanghout@ziggo.nl

Lui zijn na intensieve arbeid

2011-10-11T19:46:00.000+02:00

De heren zijn hier weer flink in training. Naast hun dagelijkse wandelingen lopen ze ook geregeld naast de fiets. Jayson is de enigste die niet meer naast de fiets loopt, hij krijgt een extra wandelrondje. Na zo'n trainings rondje is het heerlijk slapen, dat laten onderstaande foto's wel zien

Heerlijk op de bank, Jayson neemt het ervan.

Jip en Jul, wat de 1 doet kan de ander beter.

Gremlin Justin

En als ze dan allemaal een varkensoor krijgen is het feest. Jayson kan niet zo snel meer kauwen dus hij is als laatste klaar. Aan fans geen gebrek. Dylan houd hem als een roofdier in de gaten. 1 moment van onbedachtzaamheid bij Jayson en het oor is voor Dylan.

en ook Michael weet waar eventueel nog wat lekkers is te halen.

Rustig wachten de rovers hun kans af, maar Jayson is niet van plan om zijn prooi af te staan. Sorry jongens.

Tussen de buien door

2011-10-08T16:24:00.000+02:00

De voorspelling voor vandaag was erg slecht. Er zou heel veel water naar beneden komen. Maar wat schets mijn verbazing.... de zon scheen hier de hele morgen. Eerst even wat tuinklussen doen en dan maar heerlijk met de heren wandelen. Ik nam ze weer 1 voor 1 mee op hun tocht door de velden. Michael was de gelukkige om als eerst mee te mogen. Stinkie heeft er veel zin in en loopt heel vrolijk naast me . We verlaten de velden even en gaan een stukje door het bos. Aan de zon kant is het heerlijk windstil. Michael gaat er even voor zitten . Heerlijk in het zonnetje zitten we hier samen te genieten.

Michael geniet van de zon

Knappe vent,

We verlaten het bos en lopen een stuk door een maisveld. Michael loopt voor mij uit door de mais. het leek wel een oerwoud. We komen aan het eind van het veld en passeren een geoogste akker. Hier mag Michael weer los van de riem.

Joehoe baas wacht op mij, ik kom er aan...

We naderen het veld waar de heren vorige week heerlijk door het stof hebben lopen rennen. Het stof is nu verandert in modder. Ik zie een haas in zijn leger liggen en loop er met gepaste afstand om heen, Michael is op dit moment nog los en heeft nog niets door. Als de haas los komt heeft Michael hem door en geeft luid en volgt zijn spoor. Ik roep hem bij me en zowaar Michael komt direkt naar me toe. Toch heerlijk een beagle die zo goed luisterd.

Met de neus naar beneen volgt hij de trek van de haas.

Snuffel, snuffel, hij is hier geweest.

Het was maar goed dat ik mango nog niet bij me had, die was helemaal gek geworden. Ik roep Michael en hij komt naar me toe. We vervolgen onze route en gaan dan weer terug naar huis.

Mango is de volgende, Ik nam hem mee aan de korte riem. Dus helaas voor hem geen geren aan de lange lijn door de gladde velden een blessure van hem kunnen we nu , met een paar belangrijke shows in de agenda, er niet bij hebben. De lord genoot met volle teugen. En o o o wat heeft hij een uitstraling.

Mijn grote Zweedse vriend. Wat een pracht reu. Hij is al zijn titels meer dan waard

Boven ons cirkelden een aantal buizerds in de lucht.

Na Mango neem ik Justin, ondertussen begint de lucht weer te betrekken. De kleine man genoot van het alleen met de baas op pad zijn. Justin verandert op dit moment een beetje van een puber naar een echte reu.
Kleine puppies worden snel groot. Inmiddels al weer ruim anderhalf jaar oud.

Kleine bandiet.

En toen ging de sluisdeur open boven ons. We zoeken een schuilplaats tegen de ergste regen. Gelukkig stonden er een aantal struiken waar we onder kropen. De bui hield maar aan en ook de struik kon ons geen droog plekje meer geven. We waren dus toch al nat . We lopen verder en als we weer bijna thuis zijn is het bijna droog. Ik wacht nog even en als het dan weer droog is neem ik Dylan mee. De zon kwam er zelfs weer bij.

Dylan mocht los van de riem en ik nam hem weer mee naar het 'modderveld'. Hier is hij nog redelijk schoon.

Op het veld begint Dylan weer heerlijk te rennen. Het is wel zwaarder dan vorige week. de pootjes zakken gewoon weg in de modder.

Maar hij genoot.

Als een aardmonster komt hij hier uit de grond geschoten.

Dit vind Dylan het mooiste wat er is, lekker als een kip zonder kop rond rennen en heerlijk gek doen.

Het begint opnieuw te regenen en we gaan weer richting huis. Jayson ligt nog heerlijk te slapen, zijn rondje komt vanavond.

Een heerlijk weekend met ons vriendinnetje Domino

2011-10-04T18:41:00.000+02:00

Zoals al eerder genoemd hebben we Justin zijn zus, Domino, hier een weekend gehad. Do heeft een heerlijke tijd met ons en de meute gehad en als onverwacht hoogte punt haar Best Of Breed overwinning afgelopen zondag op de show in Zwolle. Hier nog een paar plaatjes.

De voorbereiding zaterdag op de showdag van zondag.

Heerlijk bij Alinda in de hangmat.

Stoeien met Mango en Justin.

En heerlijk alleen spelen met broer Justin.

De showdag van zondag ,samengevat op 1 plaat.

En de ontspanning na de show. Heerlijk bankvechten met broertje lief.

Gisteravond hebben we Domino weer terug gebracht naar haar eigen roedel. Uiteraard waren onze heren ook weer mee. Heerlijk hebben ze weer met elkaar door de tuin lopen rennen in Wijdenes.
Domino we hebben genoten van je verblijf bij de Borkse meute

Ik ben Do(mino) maar noem me maar BOB !

2011-10-02T20:46:00.002+02:00

Gistermorgen zijn we naar Wijdenes gegaan om Domino op te halen. We hadden de vraag gekregen om Do op zondag uit te brengen op de show in Zwolle. Dus al vroeg vertrokken we gistermorgen naar noord Holland. Het was prachtig onderweg, de zon kwam op met laaghangende mist, je kreeg fantastische plaatjes. We hadden onze meute weer mee en na goed twee uur rijden zijn we er. De beide meutes gaan weer ongemerkt in elkaar over en ze spelen er weer lustig op los met elkaar. We blijven ongeveer twee uur en laden dan de honden weer in om weer richting huis te gaan. kwamen we dus met 5 , we gingen nu met 6 weer naar huis. Do heeft een bench voor haar alleen en ligt heerlijk te slapen achter in de bus. Na twee uur rijden zijn we weer thuis. De honden gaan direkt de tuin in en de rondleiding voor Do begint.

Do liep heerlijk tussen onze heren,

Broer Justin ngaf een rondleiding. Dit is mijn bak maar jij mag er wel in zitten hoor zus.

En dan gaan ze de tuin weer in Broer, zus en Dylan.

Kan ik hier ook tussen door??? Do keek of ze ook tussen de haag door kon kruipen. Helaas voor haar er staat gaas midden in de haag.

Dan Alinda maar even pesten. Alin lag heerlijk in de hangmat te genieten van de zon, Met 1 sprong zat Do bij haar op schoot.

Eigenwijs ging ze zitten om ook wat zonnestralen op te vangen.

Als de zon achter de horizon is verdwenen gaan we naar binnen. Do en Justin zoeken elkaar steeds op en gaan even heerlijk samen bank vechten. Mango staat er bij als scheidsrechter.

Maar van Do mag Mango ook mee doen en even later rolt het drietal heerlijk over de vloer.

En dan is het zondag, Zwolle is voor ons bijna een thuis wedstrijd. De wekker stond dus ook pas op zeven uur. Eerst de honden doen en dan klaar maken voor vertrek. Onze heren keken wel sneu dat ze niet mee mochten. Do zat alleen achter in de bus en viel al snel weer in slaap. Rond kwart voor negen zijn we in Zwolle. We lopen naar de hal en zoeken een plaats langs de ring. Piet en Tineke zijn er al en hebben een bench voor ons vrij gehouden. De beagles zijn als eerst aan de beurt om tien uur. Eerst de reuen, normaal moeten wij dan dus de ring in dus dat was wel even wennen. Beste reu werd Roeper's Magical Moment , Sjimmie met dit volle CAC punt is hij nu Nederlands kampioen. Piet en Tineke nogmaals gefeliciteerd met weer een Roepers kampioen.

Dan is het de beurt aan de teven. Domino straalt in de ring en de keurmeester is vol lof over haar. Ze liep als een trein en genoot met volle teugen. Ze wint haar klasse met 1 Uitmuntend

Als alle teven klassen geweest zijn komen alle nr 's 1 terug voor de keus van beste teef. En weer liep Domino als een trein. En ook nu is de keurmeester heel duidelijk. Do mag achter bordje nr 1 gaan staan.

Wat we niet verwacht hadden gebeurde onverwachts we moesten strijden voor Beste van het ras. Alinda met Do en Piet met Sjimmie, beiden liepen voortreffelijk. Maar ook nu koos de keurmeester voor Domino. Op haar derde show pakt ze haar eerst Best Of Breed. We waren ontzettend trots op haar. Later op de dag zal Do dus voor het eerst de grote erering betreden om te strijden voor een plaats bij de beste drie van rasgroep 6

Maar ook voor Piet was er nog succes, Samen met hun koningskoppel Sjors en Sjimmie liep hij de sterren van de hemel in de koppelklasse. Ze kwamen op een welverdiende eerste plaats.

Aan het eind van de dag is het dan tijd voor de ere keuring. Alinda en Domino zijn er klaar voor. We hadden Do al even meegenomen naar de erering zodat ze kon wennen aan de ambiance daar, Harde muziek en felle verlichting.
Als ze daar een beetje aan gewent is gaan Alin en Do naar de verzamel ring en wachten op hun beurt.

De liefde van de handler naar haar hond.

Als groep 6 de ring in mag loopt Domino opnieuw super, samen lopen ze te genieten.

Het plezier straalt er van af.

De ster in de spotlight.

Helaas worden ze niet geplaats bij de laatste drie maar het was voor Do een fantastische ervaring om daar te lopen. Nog 1 keer geniet ze van het applaus

Het was voor ons dus een onverwacht succes volle showdag. We hebben genoten. Petra en Leo bedankt voor jullie vertrouwen in ons om jullie kleine ster met ons mee te geven.

Als we weer thuis zijn wordt Do uitbundig begroet door onze heren. Of ze verteld heeft wat ze beleeft heeft... ik heb geen idee. Samen met de meute is ze weer heerlijk aan het rennen en spelen gegaan en nu ligt ze samen met haar broer bij Alinda op schoot te slapen.

Zwarte woestijn honden

2011-09-29T22:05:00.002+02:00

Nog steeds is het fantastisch weer. De heren vinden het super. Rond om ons heen verdwijnen de landbouw gewasssen nu in een rap tempo van de landerijen. Nu de velden leeg raken kan ik me daar weer heerlijk met de jongens vermaken. Vandaag zijn de aardappels gerooid en direkt daarna is de grond losgetrokken. Door zon en wind droogt de grond nu snel. Ik heb alle jongens apart meegenomen en heerlijk met ze kunnen rennen en gek doen. Het waren kleine race monsters die een wolk van stof achter zich lieten.

Wat komt daar aan,........... een stof wolk met een beagle.

Het is Michael, hij had enorm veel plezier.

Rennen en springen hij genoot met volle teugen.

En vol afremmen om een botsing met de baas te voorkomen.

Het was genieten. Vier voetjes van de grond.

En dan is het tijd voor een laatste sprint. De tong tussen de tanden en rennen ......

We maken onze ronde af en dan lopen we naar huis. Thuis zitten er al vier vol ongeduld te wachten, ikke, ikke, ikke, ze willen allemaal mee. Ik neem eerst Dylan de rest zal nog even moeten wachten.

Voor de zekerheid neem ik nog een zakje met koekjes mee. Als Dylan weet dat ik koekjes heb dan komt hij wel weer terug. We komen bij het land en ik doe zijn riem los. Als een duivel uit een doosje gaat Tukkie er van door. Dylannnnnn, koekjessssssssss en meneer draait om en komt heel snel weer terug.

Hij heeft zijn beloning gehad en gaat weer rennen. Als hij ver genoeg weg is roep ik hem weer en hij komt weer keurig terug rennen.

Oeps hij vergeet om zijn voeten goed neer te zetten, een salto was het gevolg.

Het lijkt wel een woest dier wat er aan komt rennen met een enorme stofwolk omzich heen.

en net als michael had ook Dylan ontzettend veel plezier

De tong hangt heel ver uit zijn bek. We verlaten het land en lopen weer richting huis. Nummer drie is aan de beurt.

En dat was Justin. Ik neem de lange lijnen van Mango mee en daar doe ik Justin aan vast. Ik neem het risico niet dat meneer er van door gaat.
Justin rent nog niet zo snel door het zand als Dylan en Michael. Al dat stof daar moet je maar van proesten , dus eerst maar eens lekker schudden

En dan begint meneer te rennen.

Zijn tong raakte bijna de grond.

Justin keek goed waar hij zijn pootjes neer zette.

En ook hij genoot.

Het ging steeds sneller en de stofwolkjes werden groter.

Joepie!!!!!!!!!!!!!

Maar ook voor Justin kwam er een einde aan de pret. Thuis zaten nog twee vol ongeduld te wachten. Ik neem Jayson mee. Met hem loop ik een ander stuk. Ik neem hem niet mee de losse grond in dit is te zwaar voor de oude baas. Maar het plezier was er niet minder om.

Een foto tegen de zon in genomen. Ik neem vaker van dit soort foto's met Jayson, op de een of ander manier heeft het iets speciaals voor mij, de oude baas met de ondergaande zon op de achtergrond

We komen weer op 'zijn' zandpad. Hier hebben we samen al heel wat meters afgelegd

Het plezier is er nog steeds. Heerlijk rent hij door het hoge gras.

Met zijn handels kenmerk, De lach van de clown.

Stralend loopt hij rond. hij kan er maar geen genoeg van krijgen.

We naderen het einde van de wandeling en gaan naar huis. Hier zit mango vol ongeduld te wachten op zijn beurt.

Mango gaat aan de lange lijn en begint direkt te rennen. Zijn stof wolken zijn veel groter dan die van de beagles. De Zweed had er zin in en heeft zich even heerlijk kunnen uitleven.

Hij keek scheel van ellende. Maar hij ging maar door. Zelfs als ik hem roep voor een koekje kwam hij keurig bij me.

Ik heb een heerlijke avond gehad met de heren in het veld. Moe liggen ze nu heerlijkte dromen.

Zomer in de herfst.

2011-09-26T20:06:00.000+02:00

De hele zomer was het herfst weer maar nu de herfst is begonnen lijkt het wel zomer. Gisteren was het stralend weer. Na een aantal weken met erg drukke bezigheden hadden we nu even een moment van rust. Even niets moeten. Het was al vroeg stralend mooi weer en de temperatuur was heerlijk. De hele meute was dan ook weer het liefst de hele tijd heerlijk buiten. Echt spelen hadden ze geen zin in het was echt een luie dag.

Het zootje ongeregeld , het lijkt de familie Flodder wel.

Michael lag heerlijk in het gras te slapen

Dylan en Mango hielden alles goed in de gaten.

Maar als Michael wakker is zoekt hij het wat hoger op. Hij lijkt hier wel een standbeeld.

Justin lag heerlijk op de strecher

Hier de kleine man samen met de oude baas.

Knappe vent.

Ja Mango, je bent mooi en eigenwijs dat weten we. Dat hoef je echt niet extra te laten blijken.

We zien heel veel van Michael in zijn jongere jaren terug in Justin

De meeste planten in de tuin zijn inmiddels uitgebloeid maar 1 van de rozen staat er nog prachtig bij.

Michael en Justin heerlijk samen in de zon.

Het was een heerlijk luie dag, even de batterij weer opladen voor de volgende drukke periode die al weer voor de deur staat.

De oude baas geniet van zijn prive wandeling

2011-09-23T07:08:00.000+02:00

Gisteravond een heerlijke wandeling gemaakt met de heren. Eerst met Mike, Dylan en Justin. daarna met Mango en als laatste met Jayson. Voor mij en de heren een fantastische avond, Tijdens mijn wandeling met Jayson had ik de camera weer mee. Kijk en geniet van onze trotse oude baas.

De zon hangt al laag achter de boswal.

Joepie ik kan vliegen

En hij had een plezier.

Het kon Jayson niet lang genoeg duren.

Koekje !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Trotse oude baas.

Als een echte landheer kijkt hij ''zijn'' landerijen over.

Om even later weer heerlijk hard te hollen, op zijn altijd vrolijke manier.

Vriend.

Wandelen met Mika en Bo, en op bezoek bij de smurfen.

2011-09-19T20:41:00.001+02:00

Gisteren hadden we een afspraak staan om te gaan wandelen met de baasjes van Mika We hadden afgesproken rond een uur of 10 bij ons thuis. We hadden de koffie en gebak klaar staan. Als de familie arriveerd worden ze uitbundigd begroet vanachter de ramen. De bende van Bork is wakker. Mika begroet zijn vriendjes en ziet opeens een ander iets bij ons in huis.... Bo. Bo is onze logee,en is een kruising staby x ????. Mika vond hem wel interessant, zo'n langharige speel bol. Terwijl de honden druk spelen zitten wij heerlijk aan de koffie en gebak. Rond een uur of elf doen we alle honden in de auto en vertrekken naar boswachtery Grolloo, hier gaan we de veenpluisroute lopen. Hopelijk blijft het droog.

We beginnen de wandeling met een beetje bewolking, Maar dat maakt niets uit iedereen had er zin in.

Bo wou ook laten zien dat hij niet bang was voor water. Hij denderde door elke waterplas met z'n korte pootjes.

Langs het Grolloerveen. Jayson liep weer heerlijk te genieten netals de rest.

We lopen over de houten fietsbrug en verdwijnen weer in de dennebossen. Het begint ondertussen een klein beetje te regenen.

Maar niet veel later breekt de zon door en krijgen we heerlijk weer.

4 jaar terug stond hier nog bos, nu is het een grote heide vlakte.

Jayson verteld aan Bo dat dit ''zijn'' wandelgebied is. Hij heeft deze route al heel vaak gelopen.

Oom Dylan en Mika genieten van het uitzicht

En dan gaan we weer verder. Bo neemt het voortouw en de rest volgt hem wel.

Mmmmmmm denkt Mango, water in de sloot daar wil ik heerlijk doorheen baggeren. Ook op de fietsbrug stond Mango al steeds op de rand klaar om in het water te springen.

De wandeling is ongevver 8 kilometer. jayson onze oude diesel loopt in 1 tempo maar hij kan het nog prima volhouden. Ondertussen heeft Alinda de baasjes van Bo aan de telefoon." Jaaa Bo is heeeel braaf loopt keurig mee en is echt niet vies hoor" !!!!! Jaaaaaja.

In het zonnetje was het zelfs nog warm. Wel waren er veel muggen en we hadden dan ook allemaal wel een kriebelbult.

Booooo!!!! Wat doe je nou!!!! Tja waar je mee omgaat wordt je mee besmet. Bo had de kunst afgekeken van varkentje Dylan.

Maar goed dat de plas niet dieper was.

Na ruim twee uur komen we terug bij de auto. We rijden naar huis en genieten thuis van soep met broodjes. Na de lunch vertrekken we naar Roden. We gaan puppies kijken bij Jan en Jenny, Mika krijgt er een broertje bij en die gaan we vandaag uitzoeken. De meute blijft thuis en ze vallen allemaal moe in slaap.
Wij rijden naar Roden, beter gezegd alinda rijd naar Roden. Ik lag naast haar te slapen ehmmm. Het is een ritje van drie kwartier. Als we in Roden arriveren zitten de puppen heerlijk buiten in de zon. Steven en Richard gaan direkt bij hun in de kennel zitten.

Komt er ook melk uit jouw vinger?????

Het nest heeft de naam gekregen van de smurfen, Schildesmurf, knutselsmurf ,muzieksmurf en ga zo maar door. Voor ons waren het allemaal Knuffelsmurfjes.

Kleine pretoogjes kijken je aan.

1 pupje heeft een hele grijse vacht.

Samen het laatste brokje delen.

Van al dat spelen en knuffelen wordt je moe. Heerlijk zo'n steuntje om op te liggen met je hoofd.

Als het kouder wordt gaan de puppen weer naar binnen. In hun ren spelen sommigen verder.

Terwijl een ander er voor kiest om nog maar even heerlijk te gaan slapen samen met een knuffeltje.

Zo lief........

Close-up.........

Sla je arm om me heen. laat me nooit meer alleen........

We genoten allemaal van deze kleintjes. je kunt er gewoon uren naar kijken.

Liefde is....... Samen met de neus tegen elkaar aanliggen.

Diep in dromenland.

Al spelend in slaap gevallen met het speeltje nog in de bek.

Na een kort slaapje ontwaken ze weer.

En begint het gespeel weer van voor af aan.

We hebben genoten. In het begin van de avond vertrekken we weer naar huis. Een prachtige dag was weer veel te snel afgelopen.

Meer zien: Klik hier voor nog een mooie verslag van deze dag

Familie bezoek en puppieknuffelen.

2011-09-12T22:09:00.002+02:00

Gisteren zijn we weer opstap geweest met de hele meute. We hadden een afspraak met Petra en Leo om hun nieuwste aanwinst te komen bewonderen, en natuurlijk het eigen nest met puppies weer te bekijken. De heren gingen natuurlijk weer allemaal mee. Rond 8 uur zijn we vertrokken en iets meer als anderhalf uur later zijn we in Wijdenes. Als de deur van de auto opengaat weten de heren al weer waar we zijn en beginnen alle vijf te loeien, dit wordt vanuit de achtertuin beantwoord door de Muskoka dames. De bende van Bork is weer in Town !

De beide meutes rollen weer als vanouds zonder problemen in elkaar en spelen alsof ze nooit bij elkaar weg geweest zijn. Een fantastisch gezicht. Wij laten de heren en dames zich uitleven en gaan eerst even bij de pups kijken. Wat zijn ze al weer gegroeid in twee weken.

Heerlijk melk drinken bij mama Djane.

De hele meute weer samen aan de loei.

Djill en haar broer Michael

Jayson lag heerlijk te genieten tussen al zijn familie leden.

Ik ging op het pad zitten en Domino kwam heerlijk bij mij op schoot hangen, het is al net zo'n knuffelkont als haar broer Justin.

De oude baas vond het ook heerlijk om lekker tussen de bosjes om te neuzen.

Ja ho even denken Michael en Dylan als ze Do zo zien hangen bij mij. Het is ons baasje hoor dus wij willen er ook bij !!!!!!

En even later loopt alles weer heerlijk door de tuin.

Justin en Mango denken allebei het zelfde.

Do vond het wel lekker hangen bij mij op schoot, ze viel heerlijk in slaap. Tja en daar zit je dan midden in de tuin met een slapende hond op je schoot.

In huis is Leo bezig om de puppen te wegen. Mango vind het bere interessant wat er binnen gebeurt. Vanaf de tuintafel volgt hij elke handeling van Leo.

Om even later eigenwijs in de zon te gaan zitten.

Terwijl Dylan en Domino de tuin in gaan om te spelen denkt Mango dat de tafel ook uitermate geschikt is om op te slapen.

Een intiem moment achter de geraniums. Michael kust zijn nichtje Domino.

En Jayson....... die lag heerlijk in de schaduw te slapen.

en de lord..... die sliep inmiddels ook.

Terwijl alle honden in de achtertuin of slapen of heerlijk spelen ga ik naar binnen en maak kenneis met Djoplin. Djoplin is de nieuwe aanwinst in de Muskoka Dream's kennel. Ze is nu 9 weken oud en komt uit Middelbeers . Djoplin is gefokt door Piet en Tineke van de Roepers kennel. Haar officiele naam is Roeper's Sweet Summer Dream.

De kleine nieuwe ster.

We hebben samen heerlijk gespeeld, en al snel probeerde Djoplin mijn camera te vangen. Dat leverde een aantal fantastische shots op waaronder deze.

Flying beagle.

Na al dat gespeel is de kleine meid moe. Ze gaat heerlijk liggen slapen met haar knuffelbeer tussen de pootjes.

Ook de andere puppen liggen nog heerlijk te slapen maar dat zal niet lang meer duren.

Als ze wakker zijn moet er direkt gespeelt worden, en dat gaat er soms best wel ruig aan toe.

he zus ik kom je helpen hoor.....

In de houtgreep.

en ook Djoplin doet mee. Het verschil in grote is goed te zien. 5 weken en 9 weken oud.

Even later ligt Djoplin samen met 4 puppen heerlijk in de bak te bekvechten.

1 voor 1'' pes t'' ze de pups er uit om dan heerlijk uitgebreid op haar rug door de bak te rollen.

Ondertussen is de bar geopend voor de liefhebbers. Er is maar 1 dorstige pup, de rest heeft het rte druk met spelen.

De knuffelbeer is hun steun en toeverlaat als ze gaan slapen.

Maar deze twee denken nog niet aan slapen.

En Djoplin heeft de grootste lol in de mand. Ze rolt van links naar rechts en de pups klauteren aan alle kanten op en over haar heen.

maar uiteindelijk wint de vermoeid heid. Allemaal kruipen ze stijf tegen de knuffelbeer aan.

en vallen in een diepe slaap.

Een beaglepiramide.

En Djoplin heeft ook een bijslaper. Heerlijk ligt 1 van de pups tegen haar aan.

Maar beide dames waren niet moe, het was slechts een time out. Even later gingen ze weer heerlijk tekeer met samen.

We hebben een heerlijke dag gehad tussen 17 fantastische honden. In de loop van de avond vertrekken we weer naar huis. De heren zijn doodmoe van het spelen en slapen de hele weg naar huis.

Clubmatch BCN

2011-09-10T22:02:00.002+02:00

Vandaag waren we met de meute op de clubmatch van de Beagleclub Nederland.

Justin behaalde 3 ZG in de jeugdklas. En Michael scoorde een fantastische 2 Uitmuntend in de zware kampioensklasse. We zijn weer trots op de heren.

De heren stonden Justin aan te moedigen.

Onze kleine stuiterbal werd derde vandaag.

Michael aan kop in de zware kampioensklasse.

Hij liep fantastisch.

En werd uiteindelijk tweede achter Ayers Rock From Elly's Pack.

Moe van een lange warme dag.

15e Ot en Sien beaglewandeling

2011-09-04T21:25:00.007+02:00

Vandaag waren we met de meute, uitgezonderd Mango, bij de 15e uitvoering van de Ot en Sien wandeling. 15 jaar geleden was Jayson bij de eerste uitvoering van deze wandeling hij was toen nog een pup. Nu 15 jaar later de 15e versie. Jayson liep mee in de frontlijn hij genoot van alle aandacht, en had een fantastische dag.

De eerste Ot en Sien wandeling, Jayson als kleine pup

15 jaar later de 15e uitvoering, Jayson liep als een trotse oude baas mee.

En hij had een plezier, Hij zag er niet uit op het einde van de wandeling.

Hier het verslag.

Gistermorgen was het dan zover. De Ot en Sien wandeling stond in de agenda. Zaterdag avond hadden we nog zitten te dubben wat doen we met Mango, meelopen kan niet maar moet er 1 van ons thuis blijven of niet. We besluiten om het zondagmorgen eerst aan te zien.
Als we zondag morgen beneden komen zitten de heren met hun suffe koppies naar de trap te loeren, Jullie zijn vroeg , zie je ze denken. Ze gaan naar buiten en ik hou Mango goed in de gaten, maar hij was een stuk opgeknapt. Hij speelde met de rest en ook zijn temperatuur was weer normaal. We besluiten om hem alleen thuis te laten met een groot bot , heeft hij wat te doen. We zetten de heren in de auto en rijden naar onze buren verderop in de straat. Hier staat Ruben al vol ongeduld op ons te wachten, hij mocht vandaag met ons mee. We vertrekken naar Roden en hebben er zin in. We arriveren rond 10 uur bij het scouting gebouw. Overal hingen papieren aan de bomen we konden het niet missen.

Bij het scouting gebouw zitten Denia en Carlein al vol ongeduld te wachten op al hun beaglevriendjes.

He denkt Dylan ik mis iemand. Tja Elfie, zijn zus, kon er vandaag niet bij zijn die heeft puppies. Maar gelukkig voor Dylan waren zijn neefjes Monty en Mika er wel.

Mika komt de meute direkt begroeten.

Michael hadden we vandaag uitgeleend. Een ander gezin zou vandaag met Michael de wandeling lopen.

Rond half elf spreekt Jan van Dijk de wandelaars toe. Hij heet iedereen van harte welkom en wenst ons allen een prettige wandeling. Wiebe Oosterhof neemt het woord ook nog even en meld dat het de 15e wandeling is die Jan en Jenny organiseren. Hij heeft een leuke attentie voor hun.

Jan en Jenny zijn blij met het kado. Jenny vertelt dat Jayson als kleine pup bij de eerste Ot en Sien wandeling was en nu bij de 15e is hij er ook bij. Toch wel bijzonder.

En de oude baas, die wist niet waar ze het over hadden maar hij straalde wel toen hij een applaus van de wandelaars kreeg.

We beginnen aan de wandeling en de honden mogen los. Niet alle honden gaan los,maar de honden die los gaan die rennen er als hazen vandoor.

Even een moment van rust.

Ruben liep samen met Jayson, Beide straalden ze van plezier

We verlaten het bos en steken de weg over. We vervolgen onze wandeling langs een waterloop.

Sommige beagles konde de verleiding niet weerstaan en gingen zelfs kopje onder.

De oude baas aan kop van de wandeling.

De broers Mika en Monty houden een wedstrijd, Wie is het snelste

Met dank aan de heupgordel, Alinda kon heerlijk vrij wandelen, geen getrek aan haar armen.

En de ouwe baas........ hij liep als een jonge hond. Liet hij ons tijdens de vakantie al versteld staan vandaag was er weer een dag om in te lijsten. Wat een genot om je oude vriend zo te zien genieten.

Moet ik nog wat zeggen.... Het beeld zegt genoeg......

Een bonte stoet liep langs het Peizerdiep op weg naar de vistrappen.

Alinda met de drie Muskoka heren om haar heen.

Ruben genoot met volle teugen van alles wat er om hem heen gebeurde.

En ons zwijntje van de Veluwe was er ook weer. Dylan ging heerlijk uitgebreid in het water liggen.

Ach dit is nog heilig met wat we later zouden zien.

Het was benauwd en daar kan Dylan niet zo goed tegen. Het water geeft hem de nodige verkoeling. Hij lijkt hier wel een otter.

Jayson neemt even de tijd voor een heerlijke slok Drents bronwater. Misschien is dit wel zijn geheim... wie zal het zeggen.

Het stralende middelpunt.We kregen heel veel complimenten over hoe goed hij er nog uitzag.

We lopen verder door het Mensinge bos en komen uiteindelijk bij een groot bos ven terecht. Hier kunnen de honden zich even heerlijk uitleven. En er was daar 1 die menig hart deed smelten.

Mag ik jullie voorstellen aan de ster van het bosven ,Good old Jayson van de Oppershoeve ,
Volgens de oude baas hoort een ven vrij van takken te zijn. Hij ging dan ook op zoek naar 'zwerfvuil ' in het ven.

Dat is 1, en uiteraard niet de makkelijkste weg zoeken om weer aan wal te komen. Hij zakte tot zijn buik weg in de modder.

Dylan en Justin stonden al klaar om hun makker te helpen om weer uit de modder weg te komen.

Tja en als Steven dan een stok in het water gooit , dan ga je er toch weer achteraan..

Hebbes!!!!!

En zie hier de uit voering van de here Jezus door Jayson, Lopen over water.

En weer een stok.

En wat is er dan lekkerder dan heerlijk door de modder rollen . De witte hond was opeens zwart.

Na het rollen zoekt hij een plekje waar hij het ven iets beter kan overzien. Zijn er nog stokken te vinden ????

En ja hoor opnieuw duikt hij er in en vind weer een stok.

De heren van de venwacht reddingsbrigade houden hem goed in de gaten.

En nog een keer.

Als het ven takvrij is gaan we verder met het laatste stuk van de wandeling. Nog een klein stukje en we zijn weer terug bij het scoutinggebouw.

Hier hebben we nog een kleine picknick en praten we nog even na over de geweldige wandeling. Wij en de heren hebben met volle teugen genoten. Denia en Carlein zitten heerlijk naast elkaar en genieten van de gedachten dat een ieder weer een fantastische Ot en Sien wandeling heeft gehad.

Alle honden de vertrekken worden nagekeken.

Terwijl wij zitten te eten heb ik de honden in hun bench achter in de auto gedaan. Ons oude varken zag er niet uit maar hij heeft ontzettend veel lol gehad en dat pakken ze hem niet weer af.

Hier nog een link naar "Mijn Album" met veel foto's van de wandeling.

Als we thuis komen begroet Mango ons hartelijk, de beagles vertellen hem wat ze beleeft hebben en Mango komt extra knuffels halen bij ons. Binnen een half uur lag de hele meute in een diepe slaap.

Succes op de Eurodogshow

2011-09-03T16:40:00.000+02:00

Gisteren zijn we naar de Eurodogshow in Leeuwarden geweest.We hadden Michael en Mango ingeschreven. Al vroeg waren we aanwezig en konden een mooi plekje bemachtigen bij de ring. De ring voor de beagles en Hamiltons lag naast elkaar dat scheelde dus weer heel veel heen en weer geren. Als eerst mag Mango voor ons de ring in en meneer deed het weer fantastisch. 1 Uitmuntend en Best of Breed. Mango won de FCI Europa dogshow Winner 2011 titel. Door zijn tweede CACIB punt, gehaald in 1 van de speciale FCI show's, mag hij nu ook de titel FCI Centenary Show winner voeren. Dit brengt zijn aantal van Nationale en internationale titels nu op 20!! Wij zijn ontzettend trots op onze kanjer. Meer nieuws over Mango op zijn eigen blog

Michael stond in de open klasse, en ook hij deed het weer super. Hij werd vierde met een Uitmuntend.

De vier beste reuen uit de open klasse.

De twee beste hamiltons, reu en teef.
Onze eigen Ch(Buvakullens) Mango With Meillion en Meillion Nels Lillanandra

European Winner en Winster 2011

Het was een leuke gezellige dag. Uiteindelijk gaan we moe naar huis. In de loop van de middag viel het ons al op dat Mango niet de Mango was die we kennnen. Hij was erg down en afwezig. We dachten dat het de vermoeidheid was. Thuis gaat hij dan ook direkt in zijn mand liggen slapen. Als we op bed gaan vinden we hem nog erg down en besluiten om hem mee te nemen naar boven. Alinda valt in een doemel slaap en ik blijf nog even wakker en hou Mango in de gaten. Opeens begint hij heel zwaar te ademen en draait erg raar met zijn ogen. Ik vertrouw het niet meer en maak Alinda wakker. Temperatuur opgemeten en we schrokken van de uitslag 40.7, dit is veel te hoog. Contact gezocht met de dierenarts en we konden direkt langs komen. Dus om half twaalf zaten wij vanacht bij de dierenarts. De koorts is nog hoog en de dierenarts geeft hem wat medicatie dat de koorts verlaagd. Waarschijnlijk heeft Mango een virus opgelopen. We gaan naar huis en een onrustige nacht volgt. Vanmorgen was zijn temperatuur weer iets gezakt en was hij ook weer wat actiever. De heledag door houden we hem goed in de gaten. Op dit moment is zijn temperatuur 38,7 het gaat de goede kant weer op.

Photoshop

2011-09-01T13:29:00.002+02:00

Ik werkte al een tijdje met wat simpele fotobewerkingsprogramma's. Nu ik me er steeds meer in ga verdiepen toch de stap maar gewaagd naar het profesionelere Photshop. Nu met het slechte weer de ideale kans om me er iets meer mee bezig te houden. Ben nu ook bezig om muziek stukken toe te voegen, Hier de eerste knip en plak stukjes van de meute.

Justin

Dylan

Jayson

Mango

Michael

En als collage, de hele meute

Zwijnen zijn het, maar wel lief

2011-08-31T16:46:00.003+02:00

Vandaag had 1 van de jongens een heerlijk plekje gevonden om even uitgebreid te gaan liggen rollen. Baas was hier niet zo blij mee. Gelukkig hebben we een douche dus het probleem was niet zo groot. Ach en als je dan 1 onder de douche zet waarom dean de rest ook maar niet gelijk. Mango en Michael stonden toch al op de nominatie om morgen onder de douche te gaan inverband met de Eurodog show van vrijdag. Tja en als je dan nat uit de douche komt wat doe je dan...... Heerlijk idioot rollen en gek doen.

Drie dol dwaze beagles op een kleedje.

Dylan zocht het hoger op

En op zo'n moment is er geen respect voor oude Jayson.

Ja Mango, je bent weer schoon, je mag weer gezien worden.

En als ze dan weer redelijk droog zijn mogen ze weer naar buiten. Justin en Dylan rennen al weer naar binnen terwijl Mango en Michael nog met hun pootje omhoog staan. Jayson krijgt niet altijd alles meer mee. Als de rest al lang weg is scharrelt hij nog rustig rond. Maar Mango is heel sociaal en komt terug om Jayson zijn start knopje even goed te zetten.

We zijn weer thuis

2011-08-27T19:20:00.002+02:00

We zijn weer thuis. In tegen stelling tot de eerdere voorspellingen is het de hele nacht zo goed als droog gebleven. We hebben de tent dan vanmorgen ook redelijk droog kunnen inpakken. Voordat we weggaan hebben we nog een aantal foto's gemaakt van de grootste vriendjes van onze heren, deze twee weken op de camping. Wouter en Merel, onze buurkinderen. 1 met de hele meute en een aantal waar ze op staan met steeds een andere. Deze stuur ik naar hun toe als herinnering aan de leuke tijd die ze met onze vijf heren hebben gehad. Knuffelen, kunstjes doen en 's avonds helpen met het uitlaten. Ze vonden het geweldig. Als we alles ingepakt hebben verlaten we de camping en gaan terug naar huis. Er komt een einde aan twee leuke weken.

Alinda, ik zelf, de hele meute en Wouter en Merel.

Als we thuis komen gaan de jongens eerst een rondje door het huis en tuin doen. Als ze alles weer hebben geinspecteerd vallen ze vermoeid neer.

Jayson viel in een erg diepe slaap op de stoel

Michael lag voor de tafel op het kleed.

Dylan kroop in de hoek van de bank.

Justin lag heerlijk tegen de leuning van de bank.

En Mango kroop ook heerlijk op de stoel.

Na twee weken wandelen konden ze nu heerlijk uitrusten. En moe dat zijn ze. Heerlijk lagen ze te dromen, de pootjesbewogen alle kanten op. Inmiddels is de auto weer uitgepakt en draait de wasmachine weer overuren. We zijn weer thuis.